prowincjałka: rzeczy drugie: historie rodzinne

2009-12-30T17:46:00.035+01:00

Exodus:

Miałam wyjść z salon24.pl, a tymczasem, dzięki jednemu z tamtejszych zaprzyjaźnionych blogerów, nie tylko zostałam, ale zaczęłam znowu pisać, i to tak, że zamiast mnie wyszła... całkiem ciekawa historia jednej rodziny i jednego życia: mojej rodziny i mojego życia. Kto ciekaw, co się innym w życiu przydarza, niech czyta. Zamieszczone tutaj teksty pochodzą z roku 2009.

Wypisy. Sens cierpienia

2009-10-17T01:12:00.021+02:00

MISTRZ Z NAZARETU

„Odtąd zaczął Jezus wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie.

A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki».

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi, i wtedy odda każdemu według jego postępowania.” (Mt 16,21-27)

HART DUCHA

Cierpienie dobrowolnie przyjęte i mądrze przeżyte (W BOGU i Z BOGIEM) - hartuje DUCHA w człowieku. Pytanie: KTO obawia się ludzi duchowo zahartowanych? Jakim duchom zahartowane cierpieniem DOBRO jest nie w smak? Kto proponuje łatwiznę i po co?

JASNOŚĆ MYŚLI

Pokaż mi, jak myślisz, a powiem ci, kim jesteś. Pokaż mi, jak myślisz, a powiem ci, jakiego ducha uosabiasz.

MADROŚĆ KRZYŻA

Myśl, duchowe natchnienie, pomysł na życie, itp., które boją się testu Krzyża - same mówią o swoim pochodzeniu. Mogą oznaczać myślenie na sposób wyłącznie ludzki, a nie Boży (mniejsza bieda), ale mogą oznaczać również myślenie na sposób szatański (i tutaj TEST KRZYŻA jest nieoceniony!).

GŁĘBSZY SENS

Nie wiem dlaczego, ale wiem - z własnego doświadczenia - że cierpienie przeżywane W BOGU jest najlepszym "paliwem" modlitwy. Cierpienie jest "walutą", za którą "nabywa się" łaski. Co więcej,w tak przeżywanym cierpieniu z czasem znika jego "gorycz", a jej miejsce zajmuje specyficzna "słodycz": SŁODKI SMAK GŁĘBSZEGO SENSU.

ZBAWIENIE

Walczymy ze złem "myślą", "czuciem", "wolą" - gdy włączamy się przez nie W CHRYSTUSA. Jezus bowiem już pokonał zło - W SOBIE, PRZEZ KRZYŻ, W WYMIARZE BOSKIM - a teraz czeka na człowieka, na jego osobisty wybór, na jego dobrowolne wejście w "strefę zbawienia".

MODLITWA

Prawdziwą potęgą jest dopiero modlitwa (myśl to za mało). Dopiero myśląc "w kierunku Boga", najbardziej pomagam tej osobie, w intencji której modlę się. Powierzam ją bowiem Bogu: Wszechmogącemu (który dysponuje prawdziwą mocą sprawczą) i Wszechwiedzącemu (który wie najlepiej,czego człowiek potrzebuje).

CENA

"Cierpienie jest "walutą", za którą "nabywa się" łaski." W jednej z poprzednich notek ("Wysłuchane modlitwy. Duch") nie miałam okazji wspomnieć o "cenie" uzdrowienia z homoseksualizmu "Młodej".

Tą ceną było moje własne cierpienie. W pewnej chwili "otworzyło się" we mnie moje stare bolesne "pęknięcie". Powiedziałam wtedy Bogu: "OK, przyjmuję na powrót to cierpienie". Moja stara rana została zasklepiona, a w myśli pojawiły się słowa "The healing has begun" ("Rozpoczęło się uzdrawianie").

Powyższe doświadczenie było dla mnie podwójnym dowodem: 1. że faktycznie zostałam uzdrowiona z własnego zaburzenia; 2. że uzdrowienie jest nie tylko dziełem Boga, ale i Jego własnością, z którą może zrobić to, co zechce.

MATKA BOLESNA

Raz jeszcze o cierpieniu. Kiedy stałam się już ONA/MATKA, dane mi było kolejne bolesne doświadczenie. Ktoś wbił mi w serce nóż i jeszcze kilka razy przekręcił go w nim. Ból/cierpienie to ofiarowałam jako pokutę/zadośćuczynienie za wszelkie cierpienia, których przysporzyłam mojej Mamie. I dalej: doświadczyłam, czym - w wymiarze duchowym - jest bycie Matką Bolesną. I jeszcze: czułam, że rany w moim sercu mogą stać się źródłami łaski.

ŻYCIE DUCHOWE

Ból/cierpienie można przeżywać na trzech poziomach: fizycznym, psychicznym, duchowym. Jego zbawczą/uzdrawiającą moc poznaje się dopiero na poziomie duchowym - przeżywanym w Duchu Świętym. Stąd dla wielu osób, które nie skosztowały życia w wymiarze duchowym, tajemnica cierpienia jest tak bardzo niezrozumiała.

PODSUMOWANIE

Podsumowując zakończony cykl ("Rzeczy drugie") mam jeszcze takie spostrzeżenie. Od pewnego momentu moim notkom towarzyszyło przesłanie z "Dzienniczka" św.Faustyny - przywołane przez SławkaP - mówiące o tym, że o wiele więcej korzyści przyniesie duszy rozważanie Świętej Męki niż rozdrapywanie własnych ran.

Cały czas miałam te słowa w pamięci, a jednak moje pisanie koncentrowało się przede wszystkim na moich ranach i na moim cierpieniu. Ponieważ notek tych w ogóle nie planowałam - w pewnym sensie pisały się one same - uznałam, że jest to scenariusz chciany przez Boga.

I otóż. Czy nie jest tak, że podobnie jak człowiek przemierza Drogę Krzyżową Jezusa, tak Jezus przemierza drogę krzyżową człowieka? Czy nie jest tak, że podobnie jak człowiek rozważa Tajemnice Różańca, tak Bóg rozważa tajemnice życia człowieka? Przesuwa paciorki człowieczego losu? Bóg z nami? Emmanuel?

(Wybór refleksji z moich wcześniejszych komentarzy w ostatnich notkach cyklu)

2009-04-29

......................................................

KOMENTARZE (42) - kopia z salon24.pl:

Potrzebny jest ktoś,

kto otwiera oczy. Między nieprzystającymi doświadczeniami warto przerzucać kładki, a nie pogłębiać przepaść.

Pozdrawiam.

2009-04-29 19:12 AgnieszkaZet 47 1751 Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl
...

Droga Prowincjałko,

szczególnie cenny jest dla mnie ten (dobrze już znany :-) punkt, w którym mówisz, że cierpienie jest walutą, za którą nabywa się łaski.

Pytanie: co jednak zrobić, kiedy nieszczęście spada na człowieka nagle, ogłusza, nie ma czasu ani umiejętności, żeby reagować? Kiedy ogarnia człowieka całkowita duchowa ciemność? Bo że jest tak jak mówisz, ja dobrze wiem. I wiem o czym mówisz. Ale wiem też, że czasem jest taki szok, który wszystko potrafi wywrócić do góry nogami. I wtedy człowiek jest jak święty Piotr zanim zapiał kur.

Druga wątpliwość: Jasność myśli. Czasem ktoś ci pokaże jak myśli i nic, kompletnie nic z tego nie wynika. Tyle o sobie wiemy na ile nas sprawdzono.

2009-04-29 19:15 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

Hildegardo,

Pytanie: co jednak zrobić, kiedy nieszczęście spada na człowieka nagle, ogłusza, nie ma czasu ani umiejętności, żeby reagować? Kiedy ogarnia człowieka całkowita duchowa ciemność?

Wtedy właśnie najbardziej liczy się umiejętność chodzenia po powierzchni, gdy pod stopami widać tylko ciemną wodę. I jak już kiedyś napisałaś - pozostaje posłuszeństwo. Trzymaj się go, a nie utoniesz.

2009-04-29 20:08 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

SławekP

Będę pamiętać :-)

Jeśli mój wpis zabrzmiał dramatycznie, spieszę wyjaśnić, że nie jestem, proszę pana, na zakręcie :-) Natomiast znam stan totalnej duchowej głuchoty wobec nieszczęścia. Tego dotyczyło pytanie. To nie jest kwestia posłuszeństwa, niekoniecznie trzeba się osuwać w grzech. Można po prostu przestać czuć cokolwiek - i co wtedy?

2009-04-29 20:24 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

jeszcze Sławek

Pisząc o świętym Piotrze miałam na myśli jego zaparcie się. To oczywiście grzech, ale bardziej chodziło mi o taką postawę, jakby Boga nie było. Na przykład totalną niemoc modlitwy.

2009-04-29 20:35 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

cierpienie

ktoś mądry napisał o cierpieniu w życiu człowieka odwołując się do tak banalnej rzeczy jak ołówek - mały w ludzkich rękach, tak jak mały jest człowiek w objęciach Boga:

czasem muszę przerwać pisanie i użyć temperówki.
Ołówek trochę z tego powodu ucierpi,
ale potem, będzie miał ostrzejszą końcówkę.

2009-04-29 20:39 darekkk 0 310
...

Hildegardo,

Można po prostu przestać czuć cokolwiek - i co wtedy?
i
chodziło mi o taką postawę, jakby Boga nie było. Na przykład totalną niemoc modlitwy.

Nie żartowałem. Wtedy właśnie najbardziej liczy się umiejętność chodzenia po powierzchni, gdy pod stopami widać tylko ciemną wodę.

"Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej. Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: «Eli, Eli, lema sabachthani?», to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?" (Mt 27,45-46)

On też tego doświadczył, z tym poczuciem opuszczenia umierał. To było dla nas. Kiedy nie będziesz dostrzegać Boga, to popatrz na Człowieka, tam, na krzyżu.
Czytałem gdzieś, że Matka Teresa z Kalkuty przez długie lata, aż do śmierci żyła w duchowym "osamotnieniu". Wyobrażam sobie, że tak właśnie wtedy robiła - patrzyła w oczy Człowiekowi...

2009-04-29 22:16 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

Agnieszko,

@Między nieprzystającymi doświadczeniami warto przerzucać kładki, a nie pogłębiać przepaść.

Wszystko ma swój czas.

Pozdrawiam :))

2009-04-29 22:47 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Hildegardo,

@Jasność myśli. Czasem ktoś ci pokaże jak myśli i nic, kompletnie nic z tego nie wynika. Tyle o sobie wiemy na ile nas sprawdzono.

Myśli, słowa, czyny, intencje, zaniedbania... Człowiek poznaje drugiego człowieka (a często i siebie samego) jedynie częściowo. Sposób rozumowania wyrażający się w mowie jest jednym z aspektów tego poznania. Tak myślę :))

2009-04-29 22:57 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Piotr

Hildegardo, piszesz:

@I wtedy człowiek jest jak święty Piotr zanim zapiał kur.

Może więc trzeba poczekać aż się będzie jak Piotr, który zapłakał?

Wspomniał Piotr na słowo Jezusa, który mu powiedział: «Zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz». Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał.(Mt 26,75)

2009-04-29 23:08 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Darekk

@czasem muszę przerwać pisanie i użyć temperówki.
Ołówek trochę z tego powodu ucierpi,
ale potem, będzie miał ostrzejszą końcówkę.

Aż kiedyś spisze się do końca i już cierpienia nie będzie...

Serdecznie pozdrawiam :))

2009-04-29 23:13 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Staruch

@Moze jestem skurwysynem.

Eee tam... Przecież stoi jak wół w Pańskiej subdomenie, że jest Pan feministą ;)

2009-04-29 23:20 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Staruch

Staruch zniknął. Hm.

2009-04-30 05:58 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Pozdrawiam

rankiem. Swoim ;-) Twój, jak widzę, trwa już dłuższą chwilę.

2009-04-30 07:48 AgnieszkaZet 47 1751 Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl
...

Agnieszko,

Ranek: wszystko ma swój czas :))

2009-04-30 09:18 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Prowincjałko,

Staruch zniknął.

Brzmi zatrważająco. Jak w jakimś kryminale z XIX w. Ale spokojnie, teraz już można takie rzeczy (usuwać własne komentarze z czyjegoś bloga) w salonie robić ;)

2009-04-30 10:24 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

pokaż mi jak myślisz

Przeraźliwie często wartości, do których odwołują się ludzie nie są funkcją, według której działają, a jedynie przyswojonym schematem, czymś zewnętrznym wobec ich istoty. Nie ma pieczęci - że przywołam Twój termin (bardzo trafny). Wiem, to okropnie banalne. I ciągle dla mnie niezrozumiałe. Trudno mi zaakceptować stwierdzenia: "takie jest życie", "jesteśmy tylko ludźmi", czy wreszcie to cholerne słowo: potrzeby.

2009-04-30 11:10 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

SławkuP,

@teraz już można takie rzeczy (usuwać własne komentarze z czyjegoś bloga) w salonie robić

Dobrze wiedzieć, że takie rzeczy można robić! Dobre to i niedobre jednocześnie. Zapisy dyskusji będą stawać się strasznie "dziurawe"...

A ja cieszę się, że w komentarzach ćwiczę sobie HTML. I pomyśleć, że jeszcze 2 lata temu zupełnie nie wiedziałam o co w nim chodzi. Umrę bogatsza o znajomość podstaw HTML ;D

2009-04-30 13:15 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Sławku,

HTML... Muszę się jeszcze wiele nauczyć... W powyższym komentarzu chciałam zapisać jedno słowo w kolorze czerwonym (pozazdrościłam Ci niebieskiego) - i nie wyszło... Użyłam następującego znacznika (podaję bez ostrych nawiasów): body bgcolor="red".../body

???

2009-04-30 13:21 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Hildegardo,

@Przeraźliwie często wartości, do których odwołują się ludzie nie są funkcją, według której działają, a jedynie przyswojonym schematem, czymś zewnętrznym wobec ich istoty.

Dlatego nie mówiłam (i nie mówię) o tym, CO myślisz, lecz JAK myślisz: w jaki sposób dochodzisz do swojej prawdy. JAK ROZUMUJESZ, jeśli w ogóle to robisz - piszę oczywiście ogólnie :)

@ Nie ma pieczęci - że przywołam Twój termin (bardzo trafny).

Zaczerpnęłam go od AgnieszkiZet. Ona ma copyright :)

2009-04-30 13:39 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

prowincjałka

Tak. Masz rację.

2009-04-30 14:52 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

Prowincjałko,

body występować powinno jedynie raz na dokument i jest już wstawiane przez sam Salon24.
Do zmiany koloru najbardziej "elegancko" jest użyć elementu span z atrybutem style ('znaki ostrości' zamienię na [ i ] - mam nadzieję, że Salon ich nie reinterpretuje):
[span ]tekst niebieski[/span]

A w wyniku:
tekst niebieski

Jeśli chce się tekst jednocześnie zabarwić i np pochylić, to można zrobić tak:
[i style="color:green;"]zielona italika[/i]
czyli:
zielona italika

a jeśli chce się wstawić prosty obrazek, to tak:
[img src="http://s.salon24.pl/users/gfx/logo_small.jpg" /]
co daje:

2009-04-30 14:58 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

Sławku,

Dzięki. Mam znowu nad czym rozmyślać... HTML... ;)

Ależ ten nowy s24 śmiga!

2009-04-30 15:54 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

html

i wszystko j.a.s.n.e...

2009-04-30 21:05 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

html

u siebie sprawdziłem, że działa test

Robi się to tak (mam nadzieję, że wyjdzie, bo tego już nie sprawdzałem):
<span> test </span>

2009-04-30 22:43 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

cd...

jakby ktoś miał wątpliwości - wyszło ;)

Prowincjałko, można zaczynać kurs html'a w komentarzach :)

2009-04-30 22:47 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

html

u siebie sprawdziłem, że działa

Ale CO działa???

2009-04-30 23:05 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

co działa...

Znaki <> ;)

No, ale odbiegliśmy od tematu. Pewnie warto by zrobić porządek? Jak już się zapoznasz z technologią, to proponuję "klik" - i w niebyt.

2009-04-30 23:32 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

SławkuP,

Piszesz: "proponuję "klik" - i w niebyt"...

Z ciężkim sercem myślę o chwili, kiedy będę klikać w niebyt całą obecną edycję bloga... Jako się rzekło... Smutno mi na duszy - szczególnie, że w obecnej wersji s24 kontakt międzyludzki jest łatwiejszy - ale od maja muszę na pół roku pójść w odstawkę... Różne względy przemawiają za takim scenariuszem... No, cóż.

PIT wysłany, jutro przyjeżdża cioteczna siostrzenica, itd, itp :)))

Dobrej nocy :)

2009-04-30 23:53 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

SławkuP,

@"można zaczynać kurs html'a w komentarzach"

Zaskoczyłam (chyba), co działa! Te ostre nawiasy można zamieszczać w komentarzach, tak?! Gratuluję i dziękuję, ale... Kurs html-a musimy przesunąć na długie zimowe wieczory... Za czas jakiś... :)))

2009-05-01 00:45 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Chyba pojęłam... Próbuję:

@"można zaczynać kurs html'a w komentarzach"

Zaskoczyłam (chyba), co działa! Te ostre nawiasy można zamieszczać w komentarzach, tak?! Gratuluję i dziękuję, ale... Kurs html-a musimy przesunąć na długie zimowe wieczory... Za czas jakiś... :)))

test

2009-05-01 00:49 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Spróbowałam, ale nie pojmuję...

co się dzieje :)

2009-05-01 00:51 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

to proste,

nie trzeba już używać tych okropnych nawiasów kwadratowych:
[span] test [/span]

tylko można w komentarzu umieścić ładne i okocieszące:

test

;)

2009-05-01 01:00 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

hmmm?

teraz już pojmujesz? ;))

ps
późno się chyba robi, bo mnie na głupie żarty bierze ;)

dobrej nocy i dnia!

2009-05-01 01:02 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

prowincjałka

no chyba żartujesz z tym półrokiem?!?!?!?! mowy nie ma!

2009-05-01 01:04 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

Hildegardo,

Krakowskim targiem: niech więc to będzie jedynie sześć miesięcy :)

W tym czasie muszę się w różnych aspektach życia bardziej urealnić. Byłby to też element walki z agorafobią.

Do internetu i blogowania trafiłam głównie przez to, że z powodu pierwszego w życiu ataku paniki na otwartej przestrzeni, który miał miejsce w dniu 1.października 2006, zaczęłam spędzać większość czasu w domu. Pół roku później ze względów zawodowych zainstalowałam sobie internet, no i okienko monitora stało się moim oknem na świat, przez które zaczęłam uciekać od bezruchu swojej domowej klauzury. Było to dobre i potrzebne, ale teraz z różnych powodów muszę/chcę tę sytuację trochę poodkręcać.

Ponieważ w międzyczasie planuję jednak nadal wklejać kolejne notki do "Modlitewnika" (jako Sola ad Solum), więc nie będę tak całkiem nieobecna. :)))

2009-05-01 07:53 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

The End

Wszystkiego dobrego: dni, nocy, życia! Wszystkim życzę i zapadam w milczenie na dłużej... Do miłego poczytania za czas jakiś :)))

And in the end
the love you take
is equal to
the love you make.

(The Beatles)

2009-05-01 08:05 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

A Farewell Song

http://www.youtube.com/watch?v=3xJlkrI3DLA&feature=related

2009-05-01 08:13 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Więc

niech Pan Bóg błogosławi wszystkim Twoim planom. Powiodą się, jestem pewna. I raz jeszcze dziękuję za wędrówkę przez Twój świat. Na pewno coś z tego wzięłam dla siebie. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie!

2009-05-01 08:16 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

Prowincjałko,

Dobrego półrocza! :)

2009-05-01 12:08 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

cierpienie

Ale proszę sobie też zasięgnąć informacji/poczytać o umieraniu Tischnera i co rzekł wtedy o cierpieniu..pozdrawiam

2009-05-04 10:43 newdem 77 1353 świ maratdakunin.salon24.pl
...

newdem

@"Ale proszę sobie też zasięgnąć informacji/poczytać o umieraniu Tischnera i co rzekł wtedy o cierpieniu."

Przyszedł Pan Newdem i coś tam sobie od niechcenia chlapnął o cierpieniu. Ciekawe, czy wróci, żeby przeczytać odpowiedź?

Dlaczego mam akurat czytać, co o cierpieniu ma do powiedzenia Tischner? Ja piszę o swoim własnym doświadczeniu/przeżyciu takiego a nie innego cierpienia i byłabym ciekawa osobistego świadectwa Pana Newdema odnośnie jego własnego przeżycia misterium cierpienia - z własnego życia, a nie z cudzych książek. Bowiem w innym wypadku wypowiadanie się w tak delikatnej kwestii i w takim kontekście, jak opisany na moim blogu, uważam - cytując jednego z bohaterów pewnego filmu* - za spory nietakt** :)

* "Jabłka Adama": http://jablka.adama.filmweb.pl/

** Nietakt (spory lub gruby): http://www.youtube.com/watch?v=HaebOdMWsvo

2009-05-04 22:49 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl
...

Miłość i cierpienie

Mam takie proste (może trudne?) pytanie: czy droga do miłości - tej prawdziwej, dojrzałej i mądrej - wiedzie zawsze przez cierpienie? Pytam, bo po przeczytaniu Twojego Wpisu "Sens cierpienia" zacząłem się nad tym zastanawiać.

2009-05-27 00:31 Synergie 38 1761 zablokuj Synergie 987654321.salon24.pl
...

Synergie

Witaj!

Jestem praktykiem i z takiej jedynie perspektywy mogę Ci odpowiedzieć. Cierpienie jest elementem życia - wiemy o tym z doświadczenia - czy chcemy tego czy nie. Jestem daleka od gloryfikowania cierpiętnictwa, a już na pewno nie mam w naturze skłonności masochistycznych. Wydaje mi się, ze jestem po prostu chrześcijańską realistką: cierpienie po prostu jest częścią życia. W życiu jednych jest go więcej, w życiu innych mniej, jedni od cierpienia uciekają, inni stawiają mu czoła.

I otóż: cierpienie dobrowolnie przyjęte i mądrze przeżyte hartuje nas - i hartuje też naszą miłość. Nie powiedziałabym, że jest jej "warunkiem", ale na pewno sprawdzianem, który pomyślnie zdany staje się miłości umocnieniem.

Tak bym to widziała.

2009-05-27 11:34 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

prowincjałka

Widzisz to podobnie jak ja.

2009-05-27 12:41 Synergie 38 1761 zablokuj Synergie 987654321.salon24.pl
...

Synergie

Cieszę się :)

2009-05-27 15:07 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

Nie uszlachetnia

.

2009-06-02 11:37 Bosa-noga 30 55 zablokuj obrona szaleństwa anarchia.salon24.pl
...

Bosa-noga

Może, nie musi.

2009-06-02 21:53 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

Prowincjałko

"Cierpienie jest "walutą", za którą "nabywa się" łaski.""..... To faktycznie cenna waluta... ale cierpienie ma też inne "funkcje", tak czasami ciężkie do przyjęcia i zrozumienia. Ono bardzo hartuje. Powoduje, że człowiek dojrzewa i całkiem inaczej widzi innych i świat.
Czasami cierpienie przygniata, bo jeśli cierpi się niejako podwójnie, np. wraz ze swoim chorym ciężko dzieckiem, to można ugiąć się pod tym ciężarem. Faktycznie wówczas ratunkiem jest tylko spojrzenie na krzyż.

2009-06-03 08:08 noblog 0 1533 zablokuj Świetny plan, prosty i niewykonalny noblog.salon24.pl
...

noblog

Piszesz: "można ugiąć się pod tym ciężarem"

Można ugiąć się, upaść, załamać... Człowiek jest tylko człowiekiem... Jezus trzy razy upadał pod ciężarem krzyża...

2009-06-03 09:47 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

Bosa-noga

Zmienia. Jeśli na lepsze, to uszlachetnia. Zależy od chęci człowieka.

2009-06-15 22:47 SławekP 13 2210 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

Prowincjałka

Zarejestrowano oznaki życia :) Pozdrowienia!

2009-10-02 14:13 hildegarda 49 1527 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

hildegarda

Jakeś Ty je zarejstrowała? Bo też czekam :)

2009-10-02 15:47 SławekP 13 2210 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

SławekP

U Agnieszki Zet pojawił się komentarz... :-)

2009-10-02 15:54 hildegarda 49 1527 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

hildegarda, SławekP

Potwierdzam: oznaki życia były, ale droga powrotna przede mną jeszcze dość długa :) Serdecznie pozdrawiam :))

2009-10-02 23:26 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

prowincjałka

No, ktoś obiecywał, że wróci w październiku... :) Pozdrawiam, bardzo serdecznie!

2009-10-02 23:50 hildegarda 49 1527 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl
...

hildegarda

Tu jest dowód, że nie w październiku :)

http://prowincjalka.salon24.pl/103370,wypisy-sens-cierpienia#comment_1393233

Mam więc jeszcze sporo czasu :))

2009-10-03 01:06 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl
...

prowincjałka

Też mi się jakoś zakodowało, że w październiku. Może w związku z rocznicą? Tak czy inaczej czekamy :)

2009-10-04 15:12 SławekP 13 2210 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl
...

SławekP

W październiku: wróciłam właśnie zgodnie z zapowiedzią na swój drugi blog. Tutaj wrócę pewnie za miesiąc. Niesamowicie to miłe czuć się oczekiwaną. Dziękuję z serca :)

2009-10-04 20:53 prowincjałka 29 1987 zablokuj rzeczy drugie: historie rodzinne prowincjalka.salon24.pl

.

Rekolekcje. Zakończenie

2009-10-17T00:59:00.019+02:00

Wyraz łaciński recollectio pochodzi od łacińskiego wyrazu recollectus, który pochodzi od średniowiecznego łacińskiego wyrazu recolligere (odzyskiwać, ponownie gromadzić, zbierać), który pochodzi od łacińskiego wyrazu colligere (zbierać, składać, przynosić; otrzymywać, nabywać, akumulować), który pochodzi od łacińskiego wyrazu legere (czytać, gromadzić,zbierać), który pochodzi od greckiego wyrazu legein (przemawiać), który pochodzi od proto-indo-europejskiego rdzenia leg- (zbierać, przemawiać). http://www.myetymology.com/

Zmierzając do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ich widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: «Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec». Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła». (Łk 17,11-19)

Lekarze leczą, Bóg uzdrawia.

Wierzę i dziękuję, Panie.

Amen.

2009-04-22

......................................................

KOMENTARZE (57) - kopia z salon24.pl:

Rzeczy pierwsze przeminęły

Przeminą i rzeczy drugie.

2009-04-22 23:31 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjalko,

I ukazal mi wyplywajaca z tronu Boga i Baranka rzeke wody zywota, ktora jasniala jak krysztal. W srodku ulicy miasta i po obu stronach rzeki stalo drzewo zywota, ktore rodzi dwanascie owocow; co miesiac rodzi owoc swoj. Liscie drzewa sa lekiem dla narodow.

2009-04-23 00:59 artemida 0 972

...

Artemido,

I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już odtąd nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu
już [odtąd] nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły».
I rzekł Zasiadający na tronie:
«Oto czynię wszystko nowe»

Ap 21,4-5

2009-04-23 01:04 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjalko,

Poza murami zas pozostana psy, czarownicy, nierzadnicy, mordercy, balwochwalcy i wszyscy ci, ktorzy kochaja klamstwo i czynia je.

Ap 22, 15

2009-04-23 01:13 artemida 0 972

...

Prowincjałko,

@"Jedyne trzy fotografie, na których jesteśmy wszyscy troje razem."

O rodzinę czasami trzeba tak mocno walczyć, nawet z tą rodziną, ale nie wolno iść na "kompromisy" ze złem i strachem, żeby nie stracić wszystkiego, zupełnie. I ojca/matkę czasami trzeba mieć w "nienawiści" i żonę/męża i dzieci - dla nich. To chyba też przeplatało się w "rzeczach drugich". Może jeszcze będziecie razem... chciałbym.

Uroczym byłaś dzieckiem, co już zresztą na wcześniejszych zdjęciach dało się zauważyć :)

2009-04-23 02:28 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SławkuP,

Obecna notka definitywnie kończy drugą edycję mojego bloga ("rzeczy drugie"). Przemija postać tego świata (por. 1Kor 7,31). Salon24 znowu się rozpada. Tak jak przy poprzednim zawirowaniu, tak i obecnie - po przejściu na kolejną wersję s24 "rzeczy drugie" zostaną wykasowane. Kopie notek (z komentarzami) umieszczam sukcesywnie na blogspocie - podobnie jak zrobiłam z pierwszą edycją tego bloga ("piszę siebie. robię swoje").

---

Moja podróż dobiegła końca. Jest jeszcze wiele rzeczy, które chciałabym/mogłabym napisać, ale Pan Bóg podyktował warunki, a ja się do nich dostosowuję: salon24 w obecnej wersji rozpada się, a więc pora kończyć, tak samo jak cztery miesiące temu była pora zacząć, gdy Tajemniczy SławekP zaczął "wyciągać" ze mnie te zwierzenia :)

---

SławkuP, gdy zjawiłeś się w s24 czułam, że coś mamy zrobić wspólnie, że ja mam coś zrobić (nie miałam jasnego pojęcia - co) w dialogu z Tobą... To, że w styczniu tak bardzo "przytrzymywałeś" mnie tutaj było dla mnie znakiem kairosu - momentu przejścia Pana.

Kairos – grecki bożek szczęśliwego zbiegu okoliczności, szczęśliwego momentu lub wręcz odwrotnie: niewykorzystanej szansy. /.../ Ten, kogo mijał, miał jedynie krótką chwilę, mgnienie, by go uchwycić, a wraz z nim swoją szczęśliwą szansę. Kiedy Kairos minął, nikt już nie mógł go złapać. (wikipedia)

SławkuP, mówiąc krótko: dziękuję!

2009-04-23 07:33 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Może jeszcze będziecie razem...

Modlę się o to. I ufam. W moim sercu - moi Rodzice i ja - od zawsze JESTEŚMY RAZEM :)

2009-04-23 07:49 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

wielka cisza

http://tekstowisko.blogspot.com/2009/04/la-grande-chartreuse-fotka-stad.html

2009-04-23 09:23 Kisiel 298 2805 Imiona rzeczy.blog Kisiela andrzej11.salon24.pl

...

2009-04-23 10:16 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

co mam powiedzieć, żeby oddać sprawiedliwość? Ty się męczyłaś, brałaś na siebie odpowiedzialność, czasami ciężką krytykę, a ja trochę komentowałem... poświęciłem odrobinę czasu na przeczytanie i zastanowienie się, na nauczenie czegoś nowego. Jak uczeń z ławki ;)

2009-04-23 11:13 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Prowincjałko

z wielkimi emocjami czytałam Twoje wpisy i z podziwem myślę o Twojej sile wewnętrznej. Nie umiałam znaleźć dobrego słowa na zakończenie Twojego cyklu, ale Twoja historię noszę w sercu.

Ale przecież rzeczy duchowe nie przemijają, nie mają końca. Nie będziesz mieć urlopu :-) Liczę, że po rzeczach drugich nastąpią trzecie. Pozdrawiam serdecznie!

2009-04-23 11:14 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Przyłączam się do Hildegardy

Liczę na rzeczy trzecie w nowym, działającym jak rakieta, salonie404.

2009-04-23 11:37 Pani Łyżeczka 183 3268 Codzienność posrebrzana panilyzeczka.salon24.pl

...

Hildegardo,

@z wielkimi emocjami czytałam Twoje wpisy

I równie emocjonalnie - ale i z wyczuciem/zrozumieniem - komentowałaś je :) Za co bardzo serdecznie Ci dziękuję!

@myślę o Twojej sile wewnętrznej

Ta siła na pewno nie ze mnie pochodzi, choć w swojej próżności pewnie chciałabym, żeby tak było. Wiem jednak, że Pan Bóg udzielając człowiekowi Swojej Mocy musi znaleźć w nim silne punkty oparcia, żeby człowiek ten pod Jej Ciężarem nie załamał się. We mnie takim punktem może byc zmysł prawdy, który już jest darem Bożym. Ale być może moja pyszałkowatość - z której zdaję sobie sprawę - też w Bożym planie ma jakąś rolę do odegrania?

@Twoja historię noszę w sercu

Zdradzę Ci więc, że po 10 latach od momentu uzdrowienia, a więc po dość długim okresie, kiedy mogłam jako tako okrzepnąć w nowej roli psychicznej, zaczęłam się czuć jak "kobieta bez przeszłości" , ale na pewno - "po przejściach" . "Przejścia", które zwerbalizowałam na blogu, nadały mi nową tożsamość. Zawarta jest w tym jakaś nową sensowność - choćby sensowność opisania swojej historii.

Kobieta po przejściach - to brzmi bardzo dobrze ;D Może nawet tak zatytułuję "rzeczy trzecie"? ;D

Bardzo serdecznie pozdrawiam Cię :)

2009-04-23 14:32 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Łyżeczko,

@Liczę na rzeczy trzecie w nowym, działającym jak rakieta, salonie404.

Pozostaje nadal do zrealizowania lista zapowiedzianych tematów (np. "Pan Nowak", "Nocny do Wrocławia"), a ja osobą słowną jestem :) Więc: jeśli Pan Bóg da, będę pisać. Teraz jednak chciałabym zrobić dłuższą - może nawet do jesieni - przerwę. Ostani cykl sporo mnie wenętrznie kosztował, więc muszę doładować akumulatory. A w miedzyczasie ukaże się być może kolejna - jeszcze doskonalsza - wersja s24? Będzie wtedy jak znalazł ;D

Poza tym, muszę wreszcie zabrać się za organizację spotkania uczniów i nauczycieli mojej szkółki podstawowej - w 41. rocznicę jej likwidacji oraz 50. rocznicę rozpoczęcia nauki przez moją klasę. Jakoś tak wypadło, że to właśnie ja muszę to zrobić ;DMoże kiedyś o tej fajnej budzie też napiszę...

Cieplutko pozdrawiam :))

2009-04-23 14:57 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Sił, jasnej drogi

i błogosławionych powrotów życzę, pozdrawiając szczególnie serdecznie.

PS Gdzie jest dziewięciu?

2009-04-23 20:21 AgnieszkaZet 47 1751 Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl

...

AgnieszkoZet,

@Gdzie jest dziewięciu [uzdrowionych]?

Właśnie... Tuż po Wylaniu Ducha Świętego w pamiętnym 1999, zostałm podczas przygotowań do rutynowego nabożeństwa uzdrowienia wyznaczona do wygłoszenia końcowego dziękczynienia. Miałam oprzeć się na jakimś fragmencie Pisma Świętego. Pismo "otworzyło mi się" właśnie na tekście o "jednym sprawiedliwym", który Bogu podziękował za dar zdrowia. Wtedy jednak ksiądz ów uznał, że fragment jest za długi i poprosił o znalezienie innego.

Tak więc dopiero tutaj, na blogu, dziękuję Bogu tamtymi słowami. Co więcej, nigdy i nigdzie nie dałam takiego ŚWIADECTWA jak tutaj. Dziękowałam ogólnie, nie nazywając sprawy po imieniu. Dlaczego robię to właśnie na blogu? Nie wiem. Tak wyszło. Sprawa ma jednak jeszcze ten praktyczny wymiar, że pewnie już nigdy w taki szczegółowy sposób swojego życia nie opiszę, ale będę mogła zainteresowanych odsyłać do serii notek blogowych, którą właśnie zakończyłam :)

Wyjaśniam to wszystko w odpowiedzi do Ciebie kierowanej, bo wiem, że mnie zrozumiesz, Agnieszko :)

Bardzo Ci dziękuję za te piekne życzenia. Ach, ta BŁOGOSFERA :)))

2009-04-23 21:04 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Pieczęć Maryi

Hildegardo, jeszcze jedno wyjaśnienie odnośnie chronologi stawania się "ona" i "matka", o któą pytałaś pod porzednią notką. Było to równoczesne - pół roku po śmierci Mamy i półtora roku przed pojawieniem się Młodej.

Łaska uzdrowienia przyszła przez "Pieczęć Maryi", którą Bóg bardzo silnie odbił na mojej duszy. Z tamtej strony życia również możemy być "pieczętowani" - duchowo. Doświadczyłam tego dwukrotnie.

2009-04-23 22:01 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

"Pieczęć Maryi"

te czułem zawsze, od kiedy pamiętam, jak mały chłopak, może 4-letni, nie mógł się powstrzymać od płaczu przy każdym "Jezus malusieński". Cokolwiek by się nie działo Ona była szansą powrotu, jakimś pomostem. Nigdy nie zawiodła.

Hildegardo, jeszcze dwa linki muzyczne w tym temacie:

http://www.jejserce.pl/mp3/01.mp3

http://www.jejserce.pl/mp3/06.mp3

2009-04-23 23:34 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SławekP: Pieczęcie

Sławku, wracam jeszcze do "snu", który opisałam w Modlitewniku:

http://modlitewnik.salon24.pl/393831.html

Obecnie, po zakończeniu swoich opowieści rodzinnych czuję, że w "śnie" tym jednak chodziło, o ZDJĘCIE Z SIEBIE (ze swojej psychiki) bardzo silnej "pieczęci Mamy" - w całej jej złożoności - i zamknięcie Mamy w sercu.

Opowieści, które tutaj wraz z Wami przeżywałam, przemieniały mnie, dopełniały dzieło uzdrowienia, były rodzajem rekonwalescencji. I - jak wspomniałam wcześniej - nadawały mi nową tożsamość ("kobieta po przejściach"), ponieważ moja "nowa psychika" - czułam to wyraźnie - nie zawierała w sobie "emocjonalnej historii" sprzed uzdrowienia. W notkach przechodziłam tę historię raz jeszcze po to, żeby ją zwerbalizować i zamknąć - bez odcinania się od niej. Sama będę mogła do tych opowieści kiedyś sięgać, żeby spojrzeć na tamtą drogę raz jeszcze, ze zdziwieniem: - No popatrz, A., kiedyś taka byłaś... No, no..." :))

Z opisaną re-akceptacją całej drogi mojego życia wiąże się również re-akceptacja solidarności z osobami opieczętowanymi różnorodnymi zaburzeniami sfery seksualnej. W poprzednich notkach wyrażałam to owym "jestem zboczeńcem" = I am a Berliner :)

2009-04-24 07:40 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Podziękowania

Prowincjałko,

Ja także chciałbym Ci podziękować za ten cykl. Abstrahując od tego, że ciekawie napisany, on przede wszystkim jest dobrą nauką dla przygodnych czytających. Dlatego, że pokazuje konkretny przykład, a nie zmyślony. Czytałem regularnie i za każdym razem zamyślałem się.

Pozdrawiam i do poczytania :)

2009-04-24 08:00 pako 0 713 pako.salon24.pl

...

Prowincjałko,

@sen i "pieczęć Mamy"

Rozumiem. Też by się zgadzało. Na pewno chodziło o "nowe" życie (być może właśnie w sensie innego jego poziomu).

@"Opowieści, które tutaj wraz z Wami przeżywałam, przemieniały mnie, dopełniały dzieło uzdrowienia, były rodzajem rekonwalescencji."

Została Ci więc jeszcze jedna "pieczęć" - "pieczęć salonowców" ;) Sądzę, że z tą najlepiej poradzisz sobie sama. Do jesieni? :)

2009-04-24 09:34 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Pako

Danielu, na chwilę "odskoczyłam od życia", żeby Ci serdecznie podziękować za Twoją obecność i wsparcie, o których wiedzialam nie tylko z wpisów na blogu :)

Wiesz, chyba coś jest w tym, że w czasach reality shows świadectwa wiary i heroizmu (nie boję się tego słowa) również muszą być głoszone na publicznych forach, w formach "czytelnych" dla współczesnego odbiorcy.

Pisząc obecny cykl notek zupełnie nie wiedziałam, dokąd mnie ta droga doprowadzi, choć czułam, że skoro piszę tak otwarcie krytycznie o swoich Rodzicach, pewnie będę musiała i siebie publicznie odsłonić.

W miarę posuwania się w swej opowieści to, co spod klawiszy wychodziło zaczęłam określać ukazywaniem wiary w działaniu (faith in action) w życiu konkretnej osoby.

Idąc zaś jeszcze dalej, zaczęłam ponownie rozmyslać nad zagadnieniem, które gdzieś tam zaświtało we mnie jakieś 4 lata temu: otwieranie Kościoła...

Serdecznie Cię pozdrawiam :)

2009-04-24 09:48 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda do Sławka i Prowincjałki - wersja poprawiona :)

WERSJA POPRAWIONA TECHNICZNIE:

Jestem skłonna przypuszczać, że nasz stosunek do rodziców ma jakiejś odzwierciedlenie w sposobie, w jaki wierzymy. Ja – będąc dosyć pogniewana z moją mamą, kiedy żyła i mocno całe życie zaprzyjaźniona z ojcem, jednocześnie znacznie mocniej „czułam” kult Jezusa niż Maryi. Kiedy mama umarła i przez szereg zbiegów okoliczności musiałam mocno przewartościować swoje spojrzenie na małżeństwo rodziców, jednocześnie odnalazłam i matkę, i właśnie kult Maryjny.

Jeden ze znajomych księży mówił kiedyś, że Bóg mówi do człowieka takim językiem, jaki on w danej chwili jest w stanie przyjąć. Podoba mi się to! Dlatego też nie mam sobie szczególnie za złe tego zmiennego przywiązania do różnych boskich aspektów. Czy jakoś tak ;-)))
A co do tego języka, którym mówi Bóg, to zdarzyła mi się kiedyś taka historia. Byłam we Wiedniu, w Kunsthistorisches Muzeum i zawędrowałam do sali z renesansowym włoskim malarstwem, które w całości tam eksponowanej było religijne. Stanęłam oniemiała i... przeżegnałam się. Tak odruchowo. Potem głupio mi się zrobiło, ale zaczęłam w myśli racjonalizować. Że niby co, Bóg mówi tym językiem, który człowiek słyszy. Skoro ja tak lubię malarstwo, to przecież do mnie może właśnie mówić obrazem. O – myślę – choćby tym! I na chybił-trafił wytypowałam jeden z obrazów i zaraz się zaciekawiłam, co też wybrałam. Podeszłam przeczytać tytuł, a tam stało napisane: Święta Justyna adorowana przez donatora (czyli fundatora obrazu). Ja mam na imię Justyna. I nawet nie wiedziałam, że istniała święta Justyna!!!! Wiedziałam, że był Justyn.
A zinterpretowałam to tak, że jeśli zechcę, mogę być święta. J Jeśli się postaram. Może nie wynika to bezpośrednio z sytuacji, ale właśnie taka myśl mi wtedy przyszła do głowy.

Sławku! Z melodii, które wyrywają duszę pod niebo, to ta!
http://www.youtube.com/watch?v=lhc7MEYY-Ho&feature=related

2009-04-24 09:52 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegardo,

W ramach swego pociągu do porządkowania :) pozwoliłam sobie uporządkować Twoją notkę, w której wystąpiły jakieś techniczne aberracje. Z chęcią odpowiem na nią, ale trochę potem. Teraz znowu życie po tej stronie monitora mnie wzywa :)

2009-04-24 10:46 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

SławkuP,

@Została Ci więc jeszcze jedna "pieczęć" - "pieczęć salonowców" ;)

Sławku, jak zawsze masz rację! ;)))

---

A przy okazji - skoro wcześniej usadowiłeś się w ławce szkolnej :)

Kiedy pracowałam w szkole - ucząc angielskiego - bywało, że uczniowie w czasie lekcji podpowiadali mi :) Jak wtedy, kiedy jako młoda nauczycielka miałam hospitację na zajęciach, i nie miałam pomysłu na ostatnie 2 minuty lekcji. Natomiast sztuka polega na zgrabnym zakończeniu lekcji równo z dzwonkiem. I wtedy dobiegł mnie szept z jednej z pierwszych ławek: - Piosenka!!!

2009-04-24 12:18 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

@"usadowiłeś się w ławce szkolnej"

Całkiem mi tu wygodnie. Wiesz, że ja to straszny asekurant jestem ;)

@"Piosenka!!!"

A tutaj razem z Hildegardą Ci podpowiedzieliśmy :)

2009-04-24 12:46 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SławkuP,

@Wiesz, że ja to straszny asekurant jestem ;)

Asekurant może i starszny, ale asekurator wyborny :)

---

Piosenka... Wiem, widziałam - ale jeszcze nie słyszałam, gdyż strasznie dzisiaj skaczę na linii "real - wirtual - real". Wróciłam właśnie z kolejnego zebrania (+ spacer) w sprawie rocznicy, o której pisałam w Dniu Twoich Urodzin :)))

Znowu odskakuję od komputera...

2009-04-24 16:36 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegardo,

@Jestem skłonna przypuszczać, że nasz stosunek do rodziców ma jakiejś odzwierciedlenie w sposobie, w jaki wierzymy.

Łaska buduje na naturze. I łaska (w tym łaska wiary) przechodzi przez nasz osobisty "filtr", na który składa się również doświadczenie tak istotne, jak relacje z rodzicami.

@znacznie mocniej „czułam” kult Jezusa niż Maryi. Kiedy mama umarła i przez szereg zbiegów okoliczności musiałam mocno przewartościować swoje spojrzenie na małżeństwo rodziców, jednocześnie odnalazłam i matkę, i właśnie kult Maryjny.

Moje pierwsze nawrócenie zaowocowało poznaniem Jezusa, nawrócenie drugie poznaniem Maryi. Syntezę obu tych doświadczeń znalazłam w ikonie ORANTKA:

http://ratunek.jasnagora.pl/images/orantka-1.jpg

@Jeden ze znajomych księży mówił kiedyś, że Bóg mówi do człowieka takim językiem, jaki on w danej chwili jest w stanie przyjąć.Podoba mi się to!

Mnie również :)

@w Kunsthistorisches Muzeum i zawędrowałam do sali z renesansowym włoskim malarstwem, które w całości tam eksponowanej było religijne. Stanęłam oniemiała i... przeżegnałam się.

Ja w roku 1989 lub 1990 o mało co nie przyklęknęłam i nie przeżegnałam się wchodząc do... banku :D

@Święta Justyna /.../ jeśli zechcę, mogę być święta.

Popieram w całej rozciągłości :))

---

Być może napiszę coś jeszcze o świętości, ale teraz muszę juz odskoczyc od komputera :)

2009-04-24 19:40 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Błogosfera :)

Coś w tym jest i się uśmiecha.

Przyszło mi teraz na myśl zdjęcie, które zrobiłam w British Museum: na pierwszym planie pełna gracji wyrzeźbiona postać kobieca, na drugim pełna gracji ciemnowłosa dziewczyna na wózku inwalidzkim. Jakimi jesteśmy naprawdę? Kto komu powinien zazdrościć? Dlaczego to ja je fotografuję? Przecież mogło być inaczej.

Powtarzam więc sobie te słowa o patrzeniu z góry na bliźniego: mogę tak robić wyłącznie wtedy, gdy pomagam mu się podnieść.

Ćwiczenia z pokory.

Pozdrawiam.

2009-04-24 20:46 AgnieszkaZet 47 1751 Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl

...

Ćwiczenia z pokory

Na początku lat 2000-nych zapisałam taką myśl:

Być podnóżkiem , na którym inny może uklęknąć do modlitwy, albo wyciągnąć nogi by odpocząć, albo na którym może stanąć żeby sięgnąć wyżej...

To były szczere słowa i nie żałowałam siebie. Ale nie przewidziałam sytuacji, kiedy ten drugi cię po prostu skopie :)

2009-04-24 21:05 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

No tak

Nie da się raczej przewidzieć tego, co nam samym na myśl by nie przyszło.

2009-04-24 21:17 AgnieszkaZet 47 1751 Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl

...

Parcie na świętość

W poprzednich notkach opisywałam swoje życie oraz swój stan ducha na poszczególnych tego życia etapach. Napisałam - zgodnie z prawdą - że w latach 80-tych chcialam być wobec Boga rzecznikiem osób takich jak ja. Było to trochę więcej niż pragnienie świetości osobistej - był to rodzaj podania o pracę etatową w niebie / do którego obecnie dołączyłam CV ;DDD /

Jednym z motorów tego "parcia na świętość" było ówczesne oburzenie doborem kryteriów przy oficjalnym orzekaniu świętości, które - moim zdaniem - w sposób niesprawiedliwy dyskryminowały osoby z zaburzeniami psychicznymi. - Ja wam pokażę! - pomyślałam wtedy ;DDD

---

Daleko mi do wielkiego milczenia, Kisielu :)))

2009-04-24 21:22 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

"dyskryminacja" dla zdezorientowanych (lub w 24 sekundy)

O zachowaniach osoby z zaburzeniami psychicznymi nie da się zazwyczaj jednoznacznie orzec, że są wynikiem jej osobistego, wolnego i w pełni świadomego wyboru. Nie jest też jakąś najwyższą wartością sama "kanonizacja" ;)

2009-04-24 22:43 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Prowincjałko,

Szukając materiałów na pewien, nieco inny, choć zbliżony, temat "wpadł mi w przeglądarkę" tekst (jak zawsze niezawodnego) o. Jacka Salija

http://mateusz.pl/ksiazki/js-sd/Js-sd_20.htm

Myślę, że będzie on świetnym uzupełnieniem/wyjaśnieniem tego, co zostało powiedziane/zasygnalizowane w temacie "pieczęć - cierń".

2009-04-24 22:55 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Na kilka godzin przed końcem świata

Jeszcze o świętości. Sławku, oczywiście, że kanonizacja nie jest żadną wartością sama w sobie. Kanononizacja nie czyni danej osoby świętym/świętą, lecz orzeka o jego/jej świętości i dopuszcza oficjalny kult danej osoby. Kanonizacja jest więc jakby wydaniem uroczystego certyfikatu już wcześniej osiągniętego przez daną osobę stanu świętości.

OK, i co dalej takiego świętego/świętą czeka? Nic innego jak niebiańska harówka! Pan Bóg tak świat pomyślał, żeby człowiek pozostawał z Nim zawsze w kontakcie i współpracy. No i taki święty na etacie zaczyna urzędowanie: prośby, prośby i jeszcze raz prośby. Z ziemi zaczynają płynąć błagania o pomoc.

Bowiem niebo nie jest kresem wędrówki. Współpracownicy Boga dwoją się i troją - z tamtej strony - żeby braciom po naszej stronie życia pomóc. Obcowanie świętych. Solidarność. Tam, w niebie, pracują na ogół w wyspecjalizowanych referatach, zgodnie z kwalifikacjami uzyskanymi za ziemi.

Niebiańska harówka świętych będzie trwała aż do końca świata jakim go znamy. Dopiero kiedy ten nastąpi, kiedy wszyscy powstaniemy z martwych w nowej rzeczywsitości, kanonizowani i beatyfikowani - Słudzy Boży - przejdą na emeryturę.

---

Tak sobie eschatologicznie pomyślałam tego ranka, na kilka godzin przed końcem naszego blogerskiego świata :)))

2009-04-25 07:41 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prośba

I ja zaznałem cudu oczyszczenia z trądu. Proszę mi podsunąc pomysł, jak sensownie podziekować za to Bogu?

Ukłony.

2009-04-25 08:04 robak 3 262 Z odzysku zodzysku.salon24.pl

...

dziękuję, Prowincjałko

mam awarię komputera, nie mogę nic napisać

może link się wklei, na dobry weeken

pozdawiam

http://www.youtube.com/watch?v=-ksD3wDChGs

2009-04-25 08:27 hildegarda 19 362 Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

prowincjałka

"Jednym z motorów tego "parcia na świętość" było ówczesne oburzenie doborem kryteriów przy oficjalnym orzekaniu świętości, które - moim zdaniem - w sposób niesprawiedliwy dyskryminowały osoby z zaburzeniami psychicznymi."

Jednym z istotnych kryteriów związanych z procedurą przyjęcia do zakonu jest orzeczenie o zdrowiu psychicznym (stabilności emocjonalnej, braku zaburzeń psychicznych it.p.). Znam kilka osób, które z tego własnie powodu nie zostały dopuszczone do życia w zakonie.

2009-04-25 09:19 Kisiel 298 2805 Imiona rzeczy.blog Kisiela andrzej11.salon24.pl

...

Ostatki ;)

A gdzie tam. Dla świętych nie będzie leniwej (lenistwo to grzech!) emerytury (Mt 25,21): "Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!" :) Myślę, że zawsze coś się znajdzie "do roboty" :)

2009-04-25 10:24 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Robaku,

"I ja zaznałem cucu oczyszczenia z trądu. Proszę mi podsunąc pomysł, jak sensownie podziekować za to Bogu?"

Po odzyskaniu siebie bądź sobą. Wdzięczność Bogu może przecież płynąć z każdej chwili życia człowieka.

2009-04-25 10:40 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Robaku,

Szkoda, że tak rzadko pisujesz na swoim blogu :) A odnośnie Twojego pytania: do mnie sposób takiego a nie innego werbalnego wyrażenia wdzięczności Bogu (być może ku pożytkowi ludzi) przyszedł po 10 latach od uzdrowienia...

ŚWIADECTWO można dawać zarówno słowem, jak i czynem.

Serdecznie pozdrawiam, i bardzo się cieszę...

2009-04-25 11:39 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegardo,

@mam awarię komputera, nie mogę nic napisać

Współczuję = czuję, co to może oznaczać... Mój komputer zaczął fiksować, kiedy zaczęłam coraz głębiej wchodzić w swoje rodzinne opowieści. Wyglądało to bardzo groźnie, o czy via blog powiadomiłam SławkaP, i - wszystko nawet nie tyle, że wróciło do normy, co poprawiło się w sposób zauważalny. W chwili obecnej komputer mój działa tak sprawnie, jak nigdy dotąd.

Takie są fakty. Jaki jest w nich udział Naszego Kolegi Blogera - nie wiem, ale jestem skłonna podejrzewać jakąś wąską specjalizację w ramach świętych obcowania... ;)))

---

Serdecznie dziękuję za piosenkę. Śpiewajmy więc! :)))

2009-04-25 11:59 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Kisiel

Ja:

Ty:

Wydaje mi się, że piszemy o dwóch różnych rzeczach: ja o kryterium zdrowia psychiczenego przy oficjalnym orzekaniu świętości osoby zmarłej (niekoniecznie będącej osobą zakonną), Ty natomiast o kryterium zdrowia psychicznego przy przyjmowaniu osoby życjącej do zakonu.

Jeśli idzie o zakony, to nie we wszystkich wymagane są zaświadczenia o stanie zdrowia psychicznego. Okres próby w zakonach klauzurowych/kontemplacyjnych bywa tak długi (nawet do 12 lat bodajże), że przełożeni i wspólnota mają wiele okazji do sprawdzenia kondycji psychicznej kandydata. Klauzura to życie w dużych ciśnieniach ("wyciskanie soków duchowych") - słabe lub skrzywione psychiki nie nadają się do takiego życia.

Jest ciekawa książka poświęcona zagadnieniom z pogranicza psychologii/psychiatrii oraz duchowości Brata Efraima (współautorką jest psychiatra Mireille Mardon-Robinson) pt. „Droga przez mrok albo szaleńcy Boży” (Wydawnictwo "m").

O ile dobrze pamiętam, taki na przykład św.Paweł od Krzyża - założyciel zakonu pasjonistów - był obciążony jakimś zaburzeniem psychicznym.

Przyponial mi się jeszcze św. Paweł Apostoł zmagający się z tajemniczym "ościeniem".

Z kolei znam współczesnego uznanego duszpasterza, który regularnie korzysta z pomocy psychiatrycznej i chyba nawet publicznie przyznaje się do tego.

Nic, co ludzkie...

---

Mimo bardzo mrocznego tematu komentarza - słonecznego weekendu Ci życzę :)))

Cikawy link w temacie (odkrywanie duchowości w psychoterapiii):

http://www.opoka.org.pl/biblioteka/I/IP/duchowosc_w_psychoterapii_02.html

2009-04-25 13:14 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

SławkuP,

Ty:

Ja:

Nawet po powszechnym zmartwychwstaniu??? Muszę w takim razie przemyśleć raz jeszcze swoje pragnienie świętości ;/

---

Ale temat jest wdzięczny, czyż nieprawda? :)))

2009-04-25 13:52 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjalko,

prawda, prawda.

2009-04-25 14:36 artemida 0 972

...

Prowincjałko,

@komupter

skąd wiesz kto jeszcze czyta ten blog? A może jakiemuś hakerowi tak się spodobał Twój cykl, że naprawił Ci komputer zdalnie, albo... przestał psuć ;)))

@Nawet po powszechnym zmartwychwstaniu?

Tak to sobie wyobrażam, bo bezczynność byłaby 'dziwna', aczkolwiek nie oznacza to raczej ciężkiej, fizycznej pracy w pocie czoła, gdy już te pierwsze rzeczy naprawdę przeminą. Przypomina mi się, co kiedyś napisałem już u Sosenki, jak chodząc po górach dostawałem sił, gdy odmawiałem Różaniec idąc, a jak je traciłem, gdy przestawałem się modlić...

@Muszę w takim razie przemyśleć raz jeszcze swoje pragnienie świętości ;/

Widzę, że również masz spore zadatki na asekuranta ;)

2009-04-25 17:00 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SlawkuP,

a kto ich nie ma?

2009-04-25 18:18 artemida 0 972

...

Summa summarum

Nowe stworzenie - Jeruzalem niebiańskie

I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły,
i morza już nie ma.

I Miasto Święte - Jeruzalem Nowe
ujrzałem zstępujące z nieba od Boga,
przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża.

I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu:
«Oto przybytek Boga z ludźmi:
i zamieszka wraz z nimi,
i będą oni Jego ludem,
a On będzie "BOGIEM Z NIMI".

I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już odtąd nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu
już [odtąd] nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły».

I rzekł Zasiadający na tronie:
«Oto czynię wszystko nowe».
I mówi:
«Napisz:
Słowa te wiarygodne są i prawdziwe».

I rzekł mi:
«Stało się.
Jam Alfa i Omega,
Początek i Koniec.
Ja pragnącemu
dam darmo pić ze źródła wody życia.

Zwycięzca to odziedziczy
i będę Bogiem dla niego,
a on dla mnie będzie synem.

A dla tchórzów, niewiernych, obmierzłych, zabójców, rozpustników, guślarzy, bałwochwalców i wszelkich kłamców:
udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką.
To jest śmierć druga».

Apokalipsa 21,1-8

2009-04-25 19:26 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjalko,

AMEN

2009-04-25 19:31 artemida 0 972

...

Prowincjałko,

"ni trudu już [odtąd] nie będzie" nie oznacza przecież wcale, że koniecznie, mając już to ciało z powrotem (i to "ulepszone"), będziemy musieli leżeć odłogiem ;) Chrystus po Zmartwychwstaniu, gdy ukazywał się uczniom, był raczej aktywny :)

Artemido, ludzie są różni, niektórzy bardziej do asekuranctwa skłonni, inni mniej. Niektórzy "żyją" ryzykiem, ale ja nie miałbym ochoty skakać na bungee ;) Czasami to wada, a czasami zaleta.

2009-04-25 20:26 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SlawekP,

zycie to nieustanna gra w szachy. Nie wiesz, czy wygrales, czy przegrales, poki nie zagrasz.

2009-04-25 20:46 artemida 0 972

...

SławkuP,

Piszesz: "ni trudu już [odtąd] nie będzie" nie oznacza przecież wcale, że koniecznie, mając już to ciało z powrotem (i to "ulepszone"), będziemy musieli leżeć odłogiem...

Ja:

Może będziemy już tylko zajmowali się poznawaniem nieskończonych głębin Boga? Już tylko to?...

A na razie: musżę wyspać się po dzisiejszym spacerze i przed jutrzejszą wycieczką - na wydmy. A potem wreszcie wypełnić PIT. I przygotować się do wizyty ciotecznej siostrzenicy - w majowy weekend. I zastanowić się, jak zsynchronizować czekający mnie remont z czekającą mnie wymianą okien. Znależć miejsce dla książek, które już nie mieszczą się na półkach. Uporządkować sprawy zawodowe, bo nazbierało się sporo zaległości. Pochodzić do lekarzy - na wizyty kontrolne. Napisać do osób, do których dotychczas nie napisałam. Tyle na początek.

Dobranoc :)))

2009-04-25 22:27 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

znowu jedno nie przeczy drugiemu. Tutaj, w obecnym świecie, jest zauważalne pewne rozdwojenie (trudność) między zatopieniem się w Bogu, a życiem ziemskim, cielesnym. Myślę, że tam, po zmartwychwstaniu ciał, już go nie będzie. Będzie pełna integracja, pełne szczęście człowieka, jako istoty właśnie cielesno-duchowej. Zauważ, że i Twoja droga właśnie do czegoś podobnego prowadzi. Teraz jeszcze, przynajmniej w pewnych momentach, ciało bywa naszym "wrogiem". Tam już tak nie będzie. Mając to na uwadze można i tutaj już w pewnym stopniu cieszyć się i swoją cielesnością, jako darem Boga. Odczuć "przedsmak" nie tylko duchowego zjednoczenia z Bogiem, ale w pewnym stopniu również integracji człowieka.

Artemido,

odnośnie pewnych ruchów wiemy lub co najmniej domyślamy się, że nie powinniśmy ich wykonywać "na oślep", czy może raczej zamknąwszy oczy. Ryzyko bywa konieczne, gdy stawką jest dobro ustawione naprzeciw zła, ale w innych wypadkach? Zrobić ruch od nieciekawej sytuacji w jeszcze gorszą? No i czas, on też jest elementem gry, który można wykorzystać.

2009-04-26 10:53 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SlawkuP,

nikt mnie nie nauczyl dobrze grac w szachy, ale to pasjonujaca gra, na pewno. Wole grac, niz kibicowac. Jezeli przegram, moj Bog Ojciec wymysli dla mnie nowa gre. On tez uczy sie byc dobrym Ojcem od swoich dzieci.

2009-04-26 12:33 artemida 0 972

...

Artemido,

chciałem tylko zaznaczyć, dla jasności, że mój Bóg Ojciec nie musiał się uczyć bycia Dobrym.

2009-04-26 13:42 SławekP 12 1659 Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Mistrz z Nazaretu:

Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie.

Wy zatem tak się módlcie:

Ojcze nasz, który jesteś w niebie,
niech się święci imię Twoje!

Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi, tak jak i w niebie.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;

i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili;

i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego!

Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski.

Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień.

Mt 6,7-15

2009-04-26 21:35 prowincjałka 29 1968 rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

Wysłuchane modlitwy. Duch (4/4)

2009-10-17T00:51:00.013+02:00

Lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku w życiu A. naznaczone są wieloraką zdradą: zdradziła Boga, zdradziła matkę, zdradziła uczniów, zdradziła ideały, którymi żyła. Przekreśliła cały wewnętrzny dorobek lat osiemdziesiątych. Kwitła w więzieniu, a na wolności zaczęła usychać. Potrafiła walczyć o wolność, ale z wolności nie umiała korzystać. Chciała nadgonić stracony dla życia czas – dwanaście lat, które dzieliły ją od ukończenia studiów do wyborów 1989 roku.

Firma założona u schyłku peerelu pochłonęła ją całkowicie. To była przygoda, namiastka domu, jej dziecko. A. przestała wypływać na oceany rozmyślań, dla matki miała mniej czasu, stała się bardziej przekupką niż człowiekiem, przestała wsłuchiwać się w wewnętrzny śpiew. Życie religijne zredukowała do pójścia w niedzielę do kościoła, ale i tak uważała ten dzień za stracony ze względu na jego bezproduktywność. Na szczęście nie wyobrażała sobie niepełnego udziału w Mszy Świętej. Konieczność trwania w łasce uświęcającej pozostanie więc jej wewnętrzną mistrzynią.

Wiedziała, że matka jest ostatnim człowiekiem, którego ciepło będzie czuła. Po śmierci matki – była tego pewna - dla A. nastanie epoka lodowcowa, aż wreszcie i ona kiedyś umrze. Zastanawiała się, czym wypełnić wewnętrzna pustkę. Pomyślała, że mogłaby pisać książki. Od zawsze takie pomysły chodziły jej po głowie, a teraz mogłaby zacząć je realizować. Tworzyć światy, zaludniać je, żyć życiem tworów własnej wyobraźni. Pomyślała, że to właśnie zrobił Bóg – wypełnił Swą samotność ludźmi. A. ostatecznie stwierdzi, że bardziej od tworzenia własnych światów, woli być postacią w powieści Boga. Tu i teraz.

Kiedy pod koniec lat dziewięćdziesiątych matka zmarła, A. czuła potrzebę radykalnej zmiany życia. Chciała odszukać Łaskę, którą karmiła się przez tyle lat w nieodległej przeszłości, i którą na rzecz biznesu porzuciła. Postanowiła wziąć udział w dwudziestotygodniowym Seminarium w Duchu Świętym, które ofiarowała w intencji matki zmarłej dwa tygodnie wcześniej.

A. wykonywała posłusznie wszystkie ćwiczenia duchowe zlecane przez prowadzącego. Każdego wieczora o tej samej porze klękała do zleconej modlitwy. Podczas cotygodniowych spotkań w kościele posłusznie wznosiła w niebo ramiona w geście uwielbienia. W swym wnętrzu nie czuła niczego oprócz chłodu. Szła jednak posłusznie drogą poleceń.

Dwa tygodnie przed Wylaniem Ducha Świętego,które stanowić miało ukoronowanie odbywanych ćwiczeń duchowych, przewidziane było nabożeństwo uzdrowienia. Zgodnie z poleceniem prowadzącego, A. wypisała na kartce listę schorzeń, o uzdrowienie z których prosiła Boga. Na liście znalazło się dziesięć lub dwanaście pomniejszych przypadłości zdrowotnych. Ciernia postanowiła nie umieszczać na niej. Był zbyt cennym miejscem spotkań z Bogiem. Był największym bogactwem A.

Na trzy dni przed końcowymi rekolekcjami A. uklękła jak zwykle do modlitwy, która miała się już nigdy nie skończyć. Okazało się, że oto doszła do końca drogi i spotkała Tego, Który zawsze na nią tutaj czekał. U kresu mroku została napojona miłością u samego tej miłości Źródła. Nie była to kropelka, za którą kiedyś była skłonna oddać duszę szatanowi, lecz oceany miłości. Odpoczynek wojownika.

A. żyła w zachwycie przez dwa tygodnie, a jego smak żył w niej przez dwa lata. Z wolna budziła się do nowego życia wewnętrznie scalona. Gdy miała czternaście lat prosiła Boga, żeby mogła być tym, kim się czuła: on. Trzydzieści trzy lata później chciała pozostać tym, kim nauczyła się być: to. Pieczęcie jednak zostały z niej zdjęte i została tym, kim - jak teraz czuje - była zawsze: ona.

I wtedy pojawiła się Młoda. Pogubiła się duchowo i teraz u swej dawnej nauczycielki szukała pomocy. Powoli odkrywała przed A. swoje życie. Kiedy wreszcie z trudem wydobyła z siebie imię osoby, z którą ostatnio była związana - i było to imię kobiety - A. postanowiła otworzyć przed Młodą własne życie. Żeby się lepiej rozmawiało.

Wędrowały więc przez swoje życiorysy. Życie A. otwierało i oświecało życie Młodej, która podczas tej wędrówki swą dawną nauczycielkę nazywała coachem, choć A. czuła się bardziej matką spieszącą dziecku na ratunek. Dzień po dniu, wyprowadzała Młodą z kolejnych ciemnych zaułków wielkich miast, których jej samej udało się kiedyś uniknąć.

A. patrzyła na wszystko z miłością. Nic jej nie szokowało, nic nie gorszyło, nic nie trwożyło. Raz jeden tylko w tej wędrówce ogarnął A. gniew. Było to wtedy, gdy usłyszała, jak to ileś lat wstecz stara lesbijska ciota pchnęła młodą dziewczynę – niepewną swej seksualności - w objęcia byłej kochanki.

Młoda – kiedy zwróciła się do A. o pomoc – przyniosła ze sobą książki. Położyła je bez słów przed A. - żeby one mówiły za nią. Teozofia, ezoteryka, okultyzm. A. odsunęła książki na bok jednym ruchem: - Bóg jest miłością. I jest tylko jeden Mistrz: to Jezus z Nazaretu. Dalszą drogę będą odbywać we trójkę: Bóg, Młoda i jej dawna nauczycielka.

Kilka miesięcy później, kiedy ich wspólna wędrówka dobiegnie końca, Młoda powie: - Wiesz, wtedy na początku, byłam zdziwiona, że ty to tak poważnie potraktowałaś. I dodała: - Ale za to, co ze mną zrobiłaś, należałaby ci się nagroda Nobla!

A. przypomniała sobie wtedy pewną spowiedź z całego życia, którą odbyła na Jasnej Górze może piętnaście lat wcześniej. Często opowiadała spowiednikom o swym dziwnym życiu, o pęknięciu i o bólu. Tak było i podczas tamtej spowiedzi. Tam, na Jasnej Górze – w Wieczerniku – spowiednik powiedział jej coś, czego ani wcześniej, ani później nie słyszała: - To wszystko może mieć jakiś sens. Być może któryś z pani uczniów będzie miał podobny problem i poprosi kiedyś panią o pomoc.

Pół wieku cierpienia i kilka przeczytanych książek. Opłaciło się.

Tak więc nie zależąc od nikogo, stałem się niewolnikiem wszystkich, aby tym liczniejsi byli ci, których pozyskam. /.../ Dla słabych stałem się jak słaby, by pozyskać słabych. Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych. Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział.

1 Kor 9, 19-23

2009-04-19

.......................................................

KOMENTARZE (26) - kopia z salon24.pl:

Prowincjałko

równowaga, spokój, ukojenie? Czy na zawsze?
Ciepło pozdrawiam

2009-04-19 08:46 menule 5 125 zablokuj przytul mnie życie menule.salon24.pl

...

Menule,

Dobre pytanie :) Wydarzenia opisane w powyższej notce przedstawiam z perspektywy 10-letniej. O tym, co było potem i jak jest teraz, napiszę w notce końcowej, za ok.2 tygodnie: "Przeszły niedokonany". Teraz mogę powiedzieć tylko tyle: jest dobrze, co nie znaczy, że jest łatwo :)

Pozdrawiam słonecznie :)

2009-04-19 10:42 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Czy to było tak...

...że w pewnym sensie, być może nawet nie do końca uświadomionym, tworzyłaś psychiczną parę ze swoją mamą. Kiedy tej mamy zabrakło, a los zdarzył, że weszłaś w rolę matki (no trochę tak, czyż nie?), to mogłaś pomyśleć o sobie ona?

Ale ładny dzień!!!!!

2009-04-19 11:09 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo,

Coś w tym jest, ale nie do końca tak, jak piszesz. Najpierw pojawiła się bardzo udczuwalnie ona, a dopiero potem matka. A może jeszcze inaczej... Być może napiszę o tym więcej w następnej notce: "Rekolekcje"...

Piękny dzień - również tutaj, gdzie mieszkam. Niedziela Miłosierdzia Bożego :))

2009-04-19 11:25 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Młodsza!

Korzystając z okazji chciałabym serdecznie pozdrowić Młodszą, która choć Młodsza, to jednak jest Pierworodna, i która pewnie czyta te notki, a o problemach opisanych przez A. w "Wysłuchanych modlitwach" wie jedynie z takich opowieści, jak ta :)))

Pozdrawia Cię - żeby nie było wątpliwości - Twoja Nieślubna Matka ;)

2009-04-19 12:58 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Chciałem zwrócić uwagę na dwie sprawy:

"ileś lat wstecz stara lesbijska ciota pchnęła młodą dziewczynę – niepewną swej seksualności - w objęcia swojej byłej kochanki."

"Młoda [..] przyniosła ze sobą książki [..] żeby one mówiły za nią: teozofia, ezoteryka, okultyzm."

One są ze sobą bardzo powiązane. Od strony duchowej to jest praktycznie to samo. To też jest "zły dotyk" - dotyk zła. Jeśli się popełnia grzech samemu, to odpowiada się przed Bogiem tylko za swoją duszę, ale jeśli do zła świadomie prowadzi się innych, kradnąc ich Bogu (lub chociaż chcąc tego, a nawet "jedynie" nie licząc się z tym), to żyjąc bez skruchy rzeczywiście okaże się na końcu, że lepiej było założyć sobie kamień u szyi i rzucić się w morze.

Mimo wszystko cieszę się bardzo, że taki jest finał tych opowieści. Opłaciło się "przemęczyć". Wszystko się wyjaśniło. Dziękuję Prowincjałko - A.

2009-04-19 14:42 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Opłaciło się

Piękna i podnosząca na duchu historia. Szczególnie chyba postawą: otwarcie, szczerość i pewność siebie. Nie wiem, czy są inne sposoby skutecznego pomagania.

Pozdrawiam słonecznie. Pięknej niedzieli!

2009-04-19 15:12 AgnieszkaZet 48 1760 zablokuj Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl

...

Agnieszko, Sławku,

Miłego wieczoru :))

2009-04-19 17:02 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

A więc sprawy potoczyły się trochę w myśl

mojej wcześniejszej intuicji: że własne, w swoim czasie postrzegane jako negatywne czy bolesne, doświadczenie (choć nie chodziło mi tam akurat o tożsamość seksualną, a o doświadczenie dzieciństwa) można przekształcić czy wykorzystać na rzecz dobra lub choćby tylko szansy.

Myślę, że szkoda, że nie czytasz Prowincjałko, bo w literaturze (a teraz i filmie) takich opowieści jest niemało. Te opowieści, w takiej czy innej formie, zawsze towarzyszyły przecież ludzkości wlaśnie dlatego i po to, żeby uczyć i pokazywać, że nie jesteśmy sami w swoim doświadczeniu - i co z nim można zrobić. To (na ogół) zmniejsza lęk i cierpienie i kieruje energię tam, gdzie moze ona być lepiej wykorzystana.

Dokladnie o tym samym mówi wiele nurtów w psychologii i jej zastosowaniach, jak psychoterapia (choć raczej nie psychoanaliza).

A co do duchowości, to wg mnie nie równa się ona cierpieniu.

2009-04-19 19:27 zukosa 0 14

...

Mistrz z Nazaretu

A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki».

Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

Mt 16,21-27

2009-04-19 21:12 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Gdybyż jeszcze

nie ta pycha...

2009-04-19 21:18 zukosa 0 14

...

Zukosa

«Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki».

2009-04-19 21:43 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

@zukosa

@"A co do duchowości, to wg mnie nie równa się ona cierpieniu."

1. Wpis wcześniej mogliśmy przeczytać, jak przyznajesz, że nie znasz się na kontemplacji. Kontemplacja to poważna część życia duchowego i to raczej "szczęśliwa"... Więc?

2. Mogliśmy też przeczytać, jak piszesz o dużej ilości dostępnych materiałów na temat Matki Teresy z Kalkuty. Jak to więc było u niej z cierpieniem w życiu duchowym?

Ponadto:

Czy sądzisz, że psychologia i psychiatria potrafią już rozwiązać każdy ludzki problem? Zastanów się na ile w takim właśnie myśleniu zawarta jest pycha?

2009-04-19 22:43 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

@zukosa

Czy nie jest tak, że za wszelką cenę chcą postawić na swoim. Wybacz, że to powiem, ale odnoszę wrażenie, że dla Ciebie liczy się tylko przeforsowanie swojego zdania. Nie - wymiana myśli. Nie wiem, jakie są Twoje intencje - nie niesiesz tu oświaty kaganka, bo, jestem przekonana, każda z osób, które piszą (a na pewno Właścicielka blogu) ma jako takie pojęcie na temat możliwości, jakie dają nauki społeczne.

Nawet psychologowie, gdy mają do czynienia z dowolnym "cierniem" - najpierw pytają, jak człowiek sobie z nim radzi. Człowiek ma wolność: może poradzić sobie sam, bo jest dość silny i - przede wszystkim - WIE czego chce. Albo jego życie się rozpada, nie dostaje z nikąd pomocy - wtedy potrzebuje współpracy z psychologiem a czasem psychiatrą.

Tak jak człowiek dobrowolnie tłumi sumienie i idzie za głosem potrzeb, tak samo wybiera czasem cierpienie. Cierpienie otwiera nas (a na pewno może nas otwierać) na miłość. Nie mówię o bólu fizycznym - z tym bywa różnie. Myślę o cierpieniu psychicznym, którego w ten czy inny sposób doświadczamy wszyscy. I niektórzy z nas się na nie godzą.

2009-04-20 00:03 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hart ducha

Cierpienie dobrowolnie przyjęte i mądrze przeżyte (W BOGU i Z BOGIEM) - hartuje DUCHA w człowieku.

Pytanie: KTO obawia się ludzi duchowo zahartowanych? Jakim duchom zahartowane cierpieniem DOBRO jest nie w smak? Kto proponuje łatwiznę i po co?

Idź precz!

2009-04-20 06:51 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Jasność myśli

Nasz gość (zukos) przyszedł tutaj - jak się okazało - pouczać (jak zauważa Hildegarda), a nie dyskutować. Zukos swoje racje przedstawia nadto w sposób intelektualnie niechlujny, co jest dowodem jego wewnętrznego/duchowego nieuporządkowania.

Pokaż mi, jak myślisz, a powiem ci, kim jesteś. Pokaż mi, jak myślisz, a powiem ci, jakiego ducha uosabiasz.

Idź precz!

2009-04-20 07:08 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Mądrość Krzyża

Idź precz!

2009-04-20 07:21 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

I jeszcze to:

Wszystkim dobrego dnia życzę! :)))

2009-04-20 07:38 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

"Idż precz"

Wlaśnie. Piszę to z kraju, w którym niemal codziennie odbywają się procesy osób oskarżonych o przygotowania do zamachu terrorystycznego. Regułą jest, że motywując swoje czyny powołują się oni - w podobny niestety sposób - na swoje święte księgi, zaś potencjalnym ofiarom przypisują cechy szatana.

Ale to tak na marginesie, bo i analogie nie zawsze są właściwym narzędziem argumentacji.

Na blogu jest dużo wpisów od osób, dla których kontemplacja wydaje się główną drogą do postępowania, czyli podejmowania decyzji życiowych. Moja formacja jest katolicka, więc daleko mi do potępienia takch wyborów. Zauważam tylko, że istnieją również i inne persektywy. Zwracam np. uwagę, że nawet tak głęboko ufający Opatrzności Bożej ludzie, jak np. amerykańscy amisze, także leczą siebie i swoje dzieci u zwykłych cywilnych lekarzy. Mają nawet na to specjalne wspolnotowe fundusze ubezpieczeniowe. W języku współczesnym i nie-religijnym można by to nazwać "zarządzaniem ryzykiem".

Wydaje mi się, że autorka to właśnie w swoim życiu zaniedbała. Jeśli by sądzić po skutkach. A nie są one błahe, gdy mamy do czynienia z poważną chorobą somatyczną - i to z tych, gdzie łatwo dowieść związku między poziomem stresu negatywnego a objawami - oraz bankructwem firmy.

Dlaczego tak się stało (z mojej rzecz jasna perspektywy)? Może - UWAGA: nie wykluczając innych przyczyn - dlatego, że autorka wydaje się potrzebować do funkcjonowania, nazywajac to kolokwialnie, pewego "haju emocjonalnego" i wobec w jakiś sposób lekceważy ryzyko, jakie to niesie? Gdyby była w swoim czasie uwaznie czytała np. A. Kępińskiego - a tego akurat psychiatrę trudno oskarżać o materializm - to byc moze dowiedziałaby się czegoś o sobie samej, co - kto wie - uchroniłoby ja przed tymi poważnymi skutkami wlasnych decyzji życiowych. Zwracam tu uwagę na opisane przez autorkę "zakwitanie w więzieniu" . Kepiński jak najbardziej pisal m.in. o takich osobach. W liiteraturze nie- fachowej i filmie też je mamy, ale - ze wzgledu na niechęc piszących do takiego podejścia - oszczędzę przykładów. Jednak dla chcącego.. .

A czy psychiatria czy psychologia rozwiązuje wszystkie problemy? A kto tak twierdzi? Bo z pewnością nie ja.

I oczywiście że idę precz. Bo nie dyskusji takie osoby potrzebują, o nie.

2009-04-20 12:09 zukosa 0 14

...

Syndrom zukosa

Zukos na spotkaniu autorskim Cejrowskiego:

- Panie Cejrowski, było po tej Amazonii tak się włóczyć. Toż to niebezpieczne cholernie. Życie można stracić. Zdrowie fizyczne też było zagrożone. Taki krokodyl mógł panu nogę odjeść. Było w domu siedzieć. Są książki, mógł se pan taką Dzikowską poczytać, Halika pooglądać, albo taki Travel Channel se pstryknąć w telewizorze...

- Idź precz!

2009-04-20 12:57 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

@zukosa

"Na blogu jest dużo wpisów od osób, dla których kontemplacja wydaje się główną drogą do postępowania, czyli podejmowania decyzji życiowych. Moja formacja jest katolicka, więc daleko mi do potępienia takch wyborów. Zauważam tylko, że istnieją również i inne persektywy. Zwracam np. uwagę, że nawet tak głęboko ufający Opatrzności Bożej ludzie, jak np. amerykańscy amisze, także leczą siebie i swoje dzieci u zwykłych cywilnych lekarzy."

Nikt chyba z nas nie przeczy, że jeśli ma się anginę lub padaczkę, to należ udać się do lekarza w pierwszym kroku, o ile odpowiedni jest osiągalny. I to też wynika z kontemplacji Boga, bo odrzucać pomoc ludzką, gdy jest możliwa, jest wbrew Bogu. Jesteśmy w tym świecie dla siebie. Spróbuj jednak powiedzieć gejom na paradzie, ot tak, wprost, że powinni udać się do osoby, która może im pomóc... Ważne jest więc pełne zrozumienie tego, co się dzieje/stało w życiu takich i podobnych ludzi. Do tego nie ma lepszej drogi, niż żywe świadectwo i doświadczenie kogoś podobnego, kto doskonale cię rozumie, z detalami, a nie tylko przeczytał książkę i ma jakieśtam wyobrażenie, mniej lub bardziej trafne oraz skonstruował schematyczną historyjkę. To się odbywa w ogromnej mierze w sferze duchowej, a medycyna z definicji w te obszary nie zagląda, i taki człowiek tak czy siak pozostaje tu sam ze sobą. Co więc proponujesz? Powiedz tak dokładnie, krok po kroku, żeby widać było sens. Moim zdaniem nie chcesz dyskutować, tylko narzekasz, że inni "nie widzą" co masz do powiedzenia. Tylko skąd mają widzieć? Kontemplować Cię? Nie tędy droga - jak sam mówisz. Zostawiłeś jakiś ślad w postaci "A. Kępińskiego", o którym każdy sobie może pewnie sam w interencie poczytać. Jeśli to wszystko, to rzeczywiście warto już chyba na tym skończyć?

2009-04-20 13:15 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Antoni Kępiński

Żeby było ciekawiej, tacy ludzie jak właśnie prof.Antoni Kępiński, czy prof.Kazimierz Dąbrowski (autor pojęcia dezintegracji pozytywnej) w latach 80-tych byli - przez swoje publikacje - moimi mentorami. A ich książki przyjaciółmi wskazującymi drogę - w wymiarze psychologicznym mojej wędrówki duchowej.

Tylko, że Zukosa zero z nich zrozumiał/a - jak widać na załączonym obrazku. Liże życie przez szybę, to i skąd o życiu ma wiedzieć.

2009-04-20 13:27 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Zwykla grzecznosc wymaga odpowiedzi

gdy sie jest do niej wywolanym. Nawet od szatana. Mam nadzieje, ze juz ostatni to raz.

Ja komentuje te wydarzenia w zyciu autorki, ktore ona sama opisala i ktore zwrocily moja uwage jako pewne wazne punkty. Starajac sie podkreslic, ze w tych momentach jej decyzje zyciowe mogly byc inne. Nie celem dokuczenia autorce, a raczej dla pokazania tego tym anonimowym czytelnikom, o ktorych wspomnial SlawekP. Autorka podjela takie decyzje jakie podjela i przeszla taka droge jaka przeszla. W moim zarowno odczuciu jak i osadzie (dwie rozne rzeczy) mogla byla w tych momentach wykazac prosta cnote roztropnosci i umiejetnosci glebszego wgladu w siebie sama i okolicznosci - co tym latwiejsze, jesli czytala ksiazki, o ktorych wspomina. I miala powazna pomoc w matce i jej (kochajacych!)ocenach swej corki, czego zdaje sie nie doceniac.

Komentarz pod notka to nie taka forma, zeby omawiac te punkty szczegolowo (i nie mam juz ochoty). Pozostaje ogolne wrazenie. To zostalo przedstawione Jesli sposob prezentacji autorke obrazal, to przepraszam, nie taka byla intencja. Bywamy niezdarni. Niemniej slowo "histeria" nie padlo z mojej strony az do teraz, kiedy naprawde autorce udalo sie mnie wyprowadzic z rownowagi.

2009-04-20 16:22 zukosa 0 14

...

Zukosa

@Niemniej slowo "histeria" nie padlo z mojej strony az do teraz, kiedy naprawde autorce udalo sie mnie wyprowadzic z rownowagi.

I od razu jaśniej zaczęłaś pisać. Co nie zmienia faktu, że się nie dogadamy. Ja piszę bowiem o wyprawie w duchowe Himalaje, a Ty o ciepłych bamboszach.

2009-04-20 16:51 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Idź precz!

Odtąd zaczął Jezus wskazywać swoim uczniom na to, że musi iść do Jerozolimy i wiele cierpieć od starszych i arcykapłanów, i uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie.

A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra:

«Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo myślisz nie na sposób Boży, lecz na ludzki».

---

Słowa powyższe Jezus skierował do Piotra, swego najbliższego współpracownika. Piotr nie był szatanem, ale nieświadomie zaczął przeszkadzać Jezusowi w wypełnieniu Jego misji, a więc - działając nawet w dobrej wierze - zaczął współpracować z szatanem.

Podobnie jak mój Mistrz, i ja nie pozwolę przeszkodzić sobie w wypełnieniu mojej misji, tak jak ją rozumiem. Składam ŚWIADECTWO JAKO OSOBA UZDROWIONA PRZEZ BOGA Z ZABURZENIA IDENTYFIKACJI SEKSUALNEJ. I powiem "Idź precz!" każdemu, kto będzie próbował - z tego lub innego powodu - przeszkodzić mi przez wprowadzanie zamętu myślowego na moim blogu.

2009-04-20 18:05 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

@zukosa

Było, jak było. Jak w życiu wielu ludzi, choć na różne sposoby. Zdajesz się jednak nie zauważać momentu WYJŚCIA. I to dwukrotnie.

Życie i doświadczenie kilkudziesięciu lat skondensowane w kilku wpisach. I teraz tyle właśnie, kilka wpisów, może wystarczyć komuś innemu, żeby podjął decyzję, która wcześniej wydawała mu się niewyobrażalna. Taki jest zysk. Czysty zysk. Szlak przetarty.

2009-04-20 19:54 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

Wysłuchane modlitwy. Struna (3/4)

2009-10-17T00:47:00.014+02:00

Owoce przemyśleń ujmowała syntetycznie: jednym wyrazem, krótką frazą, zwięzłym tekstem. Często myślała obrazami. Kiedyś A. zobaczyła ich troje: rodzice, a w środku ona, dziecko, jak trzymając dłoń matki w jednej dłoni, a w drugiej dłoń ojca, z całych sił próbuje trzymać się obojga, coraz bardziej oddalających się i rozrywających ją na pół. I trwa tak między nimi, rozpięta jak na krzyżu.

Nad doświadczeniem ciernia również myślała obrazem: dwie przecinające się linie, jak wielka litera X, jej ciało i psychika, ona i on w niej, nawzajem skrzyżowani. Człowiek wykreślony z życia. Z przecięcia na tym swoistym krzyżu wyrośnie w niebo specyficzny kwiat, wielka litera P, jakby sztandar nad jej ukrzyżowanym życiem. Historyczny pesymizm – metafizyczny optymizm. Tak zatytułuje ten obraz. Ale nie od razu. Wszystko w swoim czasie. A jeszcze później, po lewej stronie ukośnego krzyża pojawi się litera alfa, a po stronie prawej będzie litera omega. I podpis: Klatka > krzyż > brama.

I jeszcze: mały bezsens jej życia na tle nadrzędnego, wszystko ogarniającego, sensu. Mała dewiacja na tle wielkiej normy. Dochodzenie do prawdy. Ta droga też ma formę krzyża: pionowe ramię to strzałka wskazująca w niebo. Belka poprzeczna stawia opór dynamice belki pionowej. Różne przeszkody na drodze w górę. Wprowadzanie ładu w chaosie. Dialektyka krzyża – głosi podpis.

A. od dzieciństwa czuła potrzebę porządkowania. Kiedy jej malutki świat nie był uładzony, czuła się tak, jakby jej nie było. Przywrócenie rzeczom ładu przywracało w niej poczucie istnienia. Męczyło ją to, ale nie potrafiła funkcjonować w chaosie.

Na przykład podczas studiów z własnej inicjatywy zajmie się kołem naukowym na swoim kierunku. W ciągu roku wyprowadzi je z niebytu i uczyni kołem wiodącym w skali kraju. Dobra organizatorka, będzie potem w swym życiu wielokrotnie porządkować różne sprawy. Będzie sprzątać po innych. Przywracanie pierwotnego ładu będzie napawać ją radością.

W końcowej fazie studiów z równą determinacją zacznie porządkować swoje życie. Ojca już nie będzie, sytuacja w domu uprości się, a w niej będzie trwać pamięć tamtego światła, które niedawno zobaczyła, i które ją – taką jaka jest – przeniknęło i połączyło z nieskończonością. W niej nadal nie wszystko będzie do siebie pasować, ale ona – przeniknięta tym światłem – nagle zaczęła pasować do wszystkiego. Mam w ramionach cały świat – będzie cytować popularną wówczas piosenkę.

W okresie uładzania swego życia, narysuje w notesiku kilka figur w kształcie krzyża. To będzie owoc medytacji nad życiem. Będzie notować takie rzeczy dla zachowania pamięci drogi, na którą właśnie weszła. Ale jeszcze wcześniej – też w formie krzyża - zapisze coś, co w jednej chwili zrozumiała. W ten specyficzny krzyż wpisane jest całe niebo: Bóg Ojciec, Syn Boży, Duch Święty, Maryja, Aniołowie i Święci.

I jeszcze taki obraz: struktura człowieka ujęta w formę prostego kryształu. I lapidarny zapisek: Ciało i psychika wspornikami duszy (SARKS-PSYCHE-PNEUMA). Tak wtedy siebie postrzegała. Potem dowie się, że psychikę definiuje się jako funkcję ciała i duszy. W jej świecie ciało i psychika były tak rozdzielone, że innego obrazu nie była w stanie sobie wyobrazić. Być może dlatego tak wyraźnie przez to pękniecie w sobie zobaczyła czynnik trzeci: duszę. Wspólną dla on i ona w niej. Spajającą człowieka w całość.

Zapisywanie przemyśleń w graficznej formie krzyża sprawiło, że postanowiła kupić sobie metalowy krzyżyk na łańcuszku - do noszenia na szyi. Odrzucała jako nieestetyczne i niezrozumiałe krzyżyki z odlewem ciała przytwierdzonego do belek krzyża. Gładki, chłodny, czysty - krzyż filozoficzny – tylko taki wtedy jej odpowiadał.

A. nie pamięta, kiedy zaczęła przypatrywać się ciału rozpiętemu na krzyżach, których pełne są kościoły. Może wiązało się to z niespodziewaną koniecznością przewodniczenia Klubowi Inteligencji Katolickiej w mieście, w którym mieszka? Będzie teraz musiała przygotowywać czuwania połączone z odmawianiem Różańca, rozważania Drogi Krzyżowej w Wielkim Poście, a raz w roku przewodniczyć pielgrzymce do Częstochowy.

W stosunku do kultu maryjnego była zdecydowanie sceptycznie nastawiona. Jednak dzięki pielgrzymkom – chcąc nie chcąc – zaczęła poznawać postać Maryi. Na Jasnej Górze zawsze czuła się dobrze. Miała swój własny jasnogórski rytuał: zaczynała od dobrej kawy w jedynej kawiarni w okolicy, w której w latach osiemdziesiątych dobrą kawę można było dostać. Siedziała przy kawie, obserwowała świat i rozmyślała. Czuła jednocześnie, że nikt w niebie nie ma jej za złe, że nie od razu biegnie do kościoła.

Podczas rozważań Drogi Krzyżowej zaczęła utożsamiać się z postacią Cyrenejczyka [...]. Było coś, co łączyło A. z Chrystusem: On dźwigał krzyż, i ona swoje krzyże dźwigała. Robiła to pod przymusem okoliczności, gdyż tak ułożyło się życie. Z własnej inicjatywy pewnie nigdy nie zbliżyłaby się do Jezusa podążającego na Golgotę. Była na to za wygodna. Była jak Cyrenejczyk.

Być może podczas takich rozważań oswajała się z myślą, że na krzyżu umarł człowiek z krwi i kości, a nie idea filozoficzna. Wczuwając się w postać Cyrenejczyka, mogła czuć tamtą bliskość między Jezusem i pomocnikiem w dźwiganiu krzyża.

Pewnie wtedy zaczęła też wczuwać się w sytuację Jezusa, wchodzić w Jego buty. Stwórca skazany przez stworzenie na śmierć. Dlaczego ktoś taki jak Bóg – ktoś wszechmocny - godzi się na to? Nie zna motywacji Boga, ale czuje, że Bóg jest po prostu fair. W stosunku do niej i jej cierpienia.

Do wniosku takiego dojść musiała gdzieś na początku lat osiemdziesiątych, bo postawę Boga określi słowem, którego właśnie się uczy: solidarność. Bóg jest z nią solidarny. Fakt, że po tej drodze krzyżowej idą razem, ujmuje ciężaru jej osobistemu krzyżowi, a jarzmo samotności staje się słodsze.

Wtedy zgodzi się ostatecznie na samotność, której jedyną benificjentką wydaje się być jej matka. Poczuje się tak, jakby urodziła się jedynie po to, żeby jej matka nie była sama na starość. Maria bała się samotnej starości i prosiła Boga o córkę, która jej nie opuści. Jest więc swojej matki wysłuchaną modlitwą.

Bóg, żeby spełnić prośbę jednej osoby, potrzebował kogoś innego, kogo by posłał do niej. Czy samo to posłannictwo nie czyni już życia sensownym? Matka, widząc zmiany zachodzące w A., powie z uznaniem, że wreszcie widzi efekty swego oddziaływania wychowawczego. - To nie mama mnie wychowała, tylko Bóg.- usłyszy w odpowiedzi. - Nie ma znaczenia kto. Grunt, że efekt jest dobry. - spokojnie odpowie.

Patrząc z perspektywy na swoje życie, A. stwierdzi, że los nie mógł dać jej lepszej matki. Maria bowiem bardziej przejmowała się tym, jakim człowiekiem jest jej córka, niż w co się ubiera. Bardziej niż brak makijażu na twarzy córki, martwił ją brak dobra w jej sercu. Abnegacją córki martwiła się, ale przeważało naturalne poczucie hierarchii wartości.

Poczucie identyfikacji z płcią psychiczną jest o wiele silniejsze od poczucia identyfikacji z płcią biologiczną. Dzieje się tak pewnie dlatego, że to psychika, a nie ciało, jest narzędziem widzenia siebie. To tak, jakby biologicznej dziewczynce nałożyć na psychikę takie okulary, które fałszują widok. Jest kobietą, ale ona tego nie widzi, bo na jej psychikę włożono okulary przeznaczone dla chłopczyka. Psychika została nieprawidłowo opieczętowana.

W wieku dorosłym dla osób transseksualnych największym szczęściem jest znalezienie normalnego partnera heteroseksualnego. Na poziomie ciała związek taki wygląda na homoseksualizm (ona i ona), ale homoseksualizmem nie jest, gdyż w jego wewnętrznym przeżyciu - na poziomie psychiki – występuje heteroseksualna komplementarność (on i ona).

A. mogła próbować ułożyć sobie życie z heteroseksualną przyjaciółką, która w imię swoiście pojmowanej przyjaźni gotowa była pójść na kompromis z własną seksualnością – rozpoznaną i rozbudzoną. Dla A. było to nie do przyjęcia ze względu na brak w takim związku pełnej komplementarności (obejmującej naturalną płodność). Poza tym, nie zdecydowałaby się na jakiekolwiek zobowiązanie nawet o charakterze platonicznym, gdyż miała bardzo wyraźne przeczucie, że na końcu tej mrocznej drogi czeka na nią ktoś inny. I że nie jest to kobieta.

Nie interesowali jej również – jako partnerzy - mężczyźni, którzy w tym czasie pojawiali się w jej życiu. Jej psychika (on) nie znajdowała niczego szczególnie pociągającego w ich psychice (on). Natomiast panowie owi – była tego świadoma – byli zafascynowani Tajemnicą, którą już wtedy w sobie nosiła. Wiedziała, że - nieświadomie – dążyli do tego, aby posiadając ją wejść automatycznie w posiadanie Tajemnicy.

A. żyła więc w bolesnym klinczu. W związku z kobietą blokowało ją ciało, a w związku z mężczyzną blokadę stanowiła psychika. Czasami tak bardzo tęskniła choćby do kropelki tego, co z siebie nawzajem piją mężczyzna i kobieta, że była bliska podpisania paktu z diabłem za ten jeden moment.

A. najbardziej intensywnie żyła więc w swoim wnętrzu. Czy tak było zawsze, tego nie pamięta. W sposób świadomy działo się tak na pewno od wtedy, gdy musiała zacząć zastanawiać się nad sobą. W późniejszych latach znajomi będą o niej mówić: Alicja w krainie czarów. A przecież trudno byłoby ją nazwać odludkiem - była osobą zdecydowanie społeczną. A może było tak, jak kiedyś powie ktoś z jej dawnych uczniów, że jednocześnie była i nie była? Kiedy pracowała w szkole, potrafiła normalnie prowadzić lekcję, ale jej wzrok co jakiś czas uciekał przez okno, zdradzając, że jest też gdzieś całkiem indziej, i gdzieś o wiele dalej. A jeszcze inny z uczniów powie, że dopiero po latach rozumie, że ona się za nich wtedy modliła. Modliła? - zdziwi się. Przecież ona wtedy tylko tak sobie rozmyślała.

Czasami jednak świadomość posiadania życia wewnętrznego docierała do niej jak małe oświecenie. - Boże, ależ ja mam ciekawe życie wewnętrzne! - wykrzyknęła pewnego razu z niedowierzaniem. Zaczynała zdawać sobie sprawę, że dzieje się tak za sprawą tego bolesnego ciernia, który w sobie nosi. Zacznie nazywać go struną, na której Bóg wygrywa swoją melodię. Aria na strunie G – to jest muzyka jej wnętrza w tamtym okresie. Muzyka lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku – w jej życiu.

Pomimo samotności, była szczęśliwa, słysząc w sobie smutno-piękną arię na strunie jej ciernia. Sama przed sobą nazywała siebie zboczeńcem i w takich chwilach współczuła innym zboczeńcom, którym nie dane jest takie szczęście. Postanowiła być wobec Boga ich rzecznikiem. Pokazać, że pomimo dewiacji seksualnych czy zaburzeń psychicznych, można być człowiekiem. I jeszcze więcej - być człowiekiem świętym.

To chyba wtedy, przez to bolesne pęknięcie w osobowości, zaczęła wewnętrznie oglądać obce zło - całą panoramę dewiacji, z wyjątkiem homoseksualizmu, który pozna w innym czasie i w innych okolicznościach. Pęknięcie w osobowości było jakby oknem, przez które w jej wnętrze wchodziły różne brudy związane przede wszystkim z seksualnością. Poznawała smak każdej dewiacji i musiała dać jej duchowy odpór. Czuła, że robi to za kogoś innego, kto ma zbyt mało siły, aby się oprzeć złu. W sobie – w imię duchowej solidarności – zaprowadzała porządek. Na swoim posterunku starała się we wdzierającym się w nią moralnym chaosie zaprowadzać ład. Miała wrażenie, że pierze cudze brudy.

On [Jezus] sam, w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości - Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni. (1P 2,24)

2009-04-11

........................................................

KOMENTARZE (74) - kopia z salon24.pl:

Sensownego i Radosnego Przeżycia Wielkiej Nocy

Wszystkim serdecznie życzę. I znikam - do przyszłego tygodnia. Alleluja! :)))

2009-04-11 12:14 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko!

Tobie również dobrych Świąt Wielkiej Nocy! Alleluja!

2009-04-11 20:15 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Dobrych chwil!

Alleluja!

2009-04-11 22:04 AgnieszkaZet 48 1760 zablokuj Od A do Zet (nabytego) odadozet.salon24.pl

...

Hildegardo, Agnieszko,

Dziękuję serdecznie i pozdrawiam nadal wielkanocnie :) Jestem już z powrotem, ale nadal dość relaksowo :) Ciekawe, czy wpisze mi się ten komentarz...

2009-04-14 22:29 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

Podczas Świąt pomyślałem sobie również to samo słowo: porządek. Nie ład, sens, czy inne, ale właśnie porządek. Dostałaś razem z cierniem również poczucie wartości porządku i ciekawy jestem, czy byś je dostała w takim stopniu, gbyby nie cierń... Słowa "Mamusiu, a miłość?!" chyba właśnie o tym mówią. Przynajmniej dla mnie :)

@"Sama przed sobą nazywała siebie zboczeńcem i w takich chwilach współczuła innym zboczeńcom, którym nie dane jest takie szczęście. Postanowiła być wobec Boga ich rzecznikiem. Pokazać, że pomimo dewiacji seksualnych czy zaburzeń psychicznych, można być człowiekiem. I jeszcze więcej - być człowiekiem świętym."

Świadectwo też jest darem. Może być jak drzewo, "rozrastać się" od jednego człowieka do wielu następnych ludzi, i dlatego jest wartościowe.
Należy jednak bardzo uważać na porządek również we współczuciu. Nieprzekraczalną grancią współczucia jest "współczucie" dla zła. Analogicznie do poprzednich zdań tak, jak rosnąć wśród ludzi może świadectwo Dobra, tak samo potrafi rozszerzać się i antyświadectwo (Złego). Warto mieć tego świadomość. Dla porządku ;)

Poświątecznie pozdrawiam :)

2009-04-15 11:24 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

SławkuP,

@Nie ład, sens, czy inne, ale właśnie porządek.

Pojęcia te jakoś zazębiają się i łączą. Sens wydaje się łączyć z widzeniem rzeczy w prawdzie. Ład = sens + porządek? (porządek wynikający z sensu? sensowny porządek?).

@Dostałaś razem z cierniem również poczucie wartości porządku i ciekawy jestem, czy byś je dostała w takim stopniu, gbyby nie cierń.

Teraz, gdy spoglądam wstecz na swoje życie z perspektywy moich 57 lat, widzę to dość wyraźnie. Ale do tej świadomości musiałam dorosnąć, przedzierając się przez mrok i ból - co też starałam się odddać w notkach z bieżącego cyklu.

Nie było już miejsca w powyższej notce, że również wewnętrzne zrozumienie wspaniałości miłości erotycznej, która może być udziałem małżonków, również było mi dane. W latach 80-tych wyśpiewałam pochwałę miłości erotycznej na jakimś beznadziejnym szkoleniu z tzw ekonomii politycznej socjalizmu :D Wykładowca przyczepił się nauki Kościoła w tym względzie - więc tak mu odpowiedziałam, że wszystkim szczęki poopadały :D I skąd ja to wiedziałam?

Na razie tyle. Obowiązki wzywają :)

2009-04-15 19:02 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Z każdą kolejną notką trudniej mi komentować.

Ale czytać nie. Czytać może nawet coraz łatwiej...

2009-04-15 22:21 Pani Łyżeczka 184 3276 zablokuj Codzienność posrebrzana panilyzeczka.salon24.pl

...

Łyżeczko,

Najgorsze za nami :)

2009-04-15 23:05 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Prowincjałko,

podobnie jak Łyżeczce trudno mi komentować, trochę ze strachu: żeby nie napisać infantylnie. Myślę też, że nie ma sensu pisać dla samego pisania, wystarczy postawić krzyżyk. Tu byłam, czytałam, próbowałam zrozumieć, współodczuwać. Usłyszałam głos i oto w ciszy myśli ludzi się spotkały: jest wspólnota. To też jest bardzo dużo, bo dobra myśl przenosi góry ;)

Ale... Lektura poprzednich części oraz komentarzy dowodzi, że nie wybrałaś drogi w górę piramidy potrzeb, którymi tak chętnie niektórzy wszystko dziś tłumaczą. Postawiłaś na wartości, etykę, na Pocieszyciela. Jest jednak coś, czego w Twojej historii nie słyszę (biorę pod uwagę, że możę to być moja głuchota). Owszem - jest zgoda, akceptacja, radość z ciernia, który zmienił się w strunę... Ja jednak nie wiem czy w tym porządku, który umiesz budować jest (było, bo piszesz wciąż w czasie przeszłym) miejsce na lubienie siebie. Kiedy piszesz o sobie "zboczeniec", to czytając Twój tekst po raz piąty zaczyna mnie to boleć :)

2009-04-16 00:39 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Prowincjałko,

Porządek - chodziło o porządkowanie. Tamte słowa małej dziewczynki porządkowały. Miłość erotyczna również bardzo domaga się zachowania porządku.

2009-04-16 00:55 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Hildegardo,

Serdecznie dziękuję za komentarz :)

@Lektura poprzednich części oraz komentarzy dowodzi, że nie wybrałaś drogi w górę piramidy potrzeb, którymi tak chętnie niektórzy wszystko dziś tłumaczą. Postawiłaś na wartości, etykę, na Pocieszyciela.

Właśnie dzisiaj kupiłam pracę Philipa Zimbardo "Efekt Lucyfera" (PWN). Postawiłam w swym życiu na to, co postuluje nie tylko religia, ale i mądra psychologia, jak choćby reprezentowana przez autora psychologia dobra i zła. Interesuje mnie psychologia poważna. Pop-psychologiczne artykuliki mogę poprzeglądać w poczekalni u fryzjerki - kolorowe pisemka lubują sie w tej papce.

@Ja jednak nie wiem czy w tym porządku, który umiesz budować jest (było, bo piszesz wciąż w czasie przeszłym) miejsce na lubienie siebie. Kiedy piszesz o sobie "zboczeniec", to czytając Twój tekst po raz piąty zaczyna mnie to boleć :)

Tak, tego "zboczeńca" nie oddałam zbyt dobrze. Tym bardziej więc dziękuję Ci za pytanie. Użycie tego określenia było bardziej wyrazem autoironii niż poważnej kwalifikacji przypadku :) Być może od czasu do czasu w ten sposób siebie określiłam wtedy, gdy zaczęłam wewnetrznie doświadczać smaku/niesmaku różnorodnych dewiacji.

Lubię siebie :) Czy tak było zawsze - tego nie pamiętam :)

2009-04-16 01:11 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

SławkuP,

@Porządek - chodziło o porządkowanie. Tamte słowa małej dziewczynki porządkowały. Miłość erotyczna również bardzo domaga się zachowania porządku.

Rozumiem :)

2009-04-16 01:23 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjalko,

nie jestes "zboczencem". Jestes "WIELKA INDYWIDUALNOSCIA". I taka musza Cie zaakceptowac i pokochac inni ludzie. I przestan sie babrac w tych bolesnych psychoanalizach. Po prostu zyj i ciesz sie kazdym dniem. Serdecznie pozdrawiam,

2009-04-16 01:32 artemida 0 972 zablokuj

...

Artemido,

@przestan sie babrac

Nie mogę. Na przykład teraz muszę pobabrać się w kolejnym komentarzu ;)

@w tych bolesnych psychoanalizach

Numeracja ostatnich notek wskazuje, że jestem juz bliżej końca niż dalej, i mam wrażenie, że jakby mniej boleśnie się zrobiło :)

@nie jestes "zboczencem"

A ja właśnie, po udzieleniu Hildegardzie powyższej odpowiedzi, postanowiłam, że jednak - bez autoironii! - pozostanę przy tym określeniu - ze względu na solidarność z innymi zboczeńcami.

@Jestes "WIELKA INDYWIDUALNOSCIA".

Dzięki za ten cudzysłów :D Jestem inna - bo życie mnie tak skutecznie poplątało :)

@I taka musza Cie zaakceptowac i pokochac inni ludzie.

Z tym mam spoko :)

@Po prostu zyj i ciesz sie kazdym dniem.

Będzie to możliwe, kiedy wreszcie dopłynę do końca obecnego cyklu notek - jeszcze tylko 3 notki, a każda coraz bardziej optymistyczna... Choć nie wiem, czy moja miara optymizmu nie odbiega znacznie od średniej krajowej ;)

@Serdecznie pozdrawiam,

Równie serdecznie odpozdrawiam.

2009-04-16 07:24 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Zwiastun dobrej nowiny

Przede mną jeszcze tylko 3 notki w obecnym - dużym - CYKLU RODZINNYM:

- Wysłuchane modlitwy. Duch (4/4)

- Rekolekcje

- Przeszły niedokonany

Tak wyglądają moje najbliższe plany. A potem chcialabym zrobić sobie wakacje. I może s24 będzie się znowu przenosił, wiec nastąpi niejako naturalny kres obecnego pisania - w ten sposób zakończyłabym rzeczy drugie powrotem do punktu wyjścia, czyli do unicestwienia obecnej wersji bloga prowincjałki?... Rzeka powróciłaby wtedy do źródła...

2009-04-16 07:39 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Ha, Zimbardo!

Właśnie niedawno czytałam tę książkę. Ostrożnie użyłam formy niedokonanej, bo przeskoczyłam ogromne fragmenty, które mnie strasznie męczyły. Powiedzmy więc, że zrobiłam sobie sama "wypisy" z tej lektury. Pomijając niuanse, konkluzja tego obszernego dzieła - banalna: w pewnych okolicznościach każdy jest podatny na zło, ale każdy ma wybór. Słowem, nie dowiedziałam się wiele więcej niż wiedziałam, ale to fascynująca lektura.

I jeszcze tak średnio a propos, jedynie na obrzeżach tematu: jakiś czas temu w kościele Dominikanów spotkałam koleżankę, która tworzy parę z kobietą. Udało im się adoptować dziecko. Malutkiego chłopczyka. To był taki jasny słoneczny dzień. Dzieciak śliczny, one roześmiane, wyglądały na szczęśliwe. Słowo daję, nie umiem tego ocenić. Nie chcę wywołać dyskusji pt. czy powinny/nie powinny móc adoptować. Chcę tylko powiedzieć, że jakaś jasność która była wokół nich i tego dziecka, ten uśmiech sprawiają, że w tej jednej chwili nie potrafiłabym tego ubrać w paragraf. Choć generalnie jakiś pogląd przecież mam. Mój mąż - kiedy mu to opowiedziałam - poczuł się wręcz obrażony ich obecnością w kościele. Ale to dlatego, że ich nie widział, nie spojrzał im w oczy. Nie chcę żeby to zabrzmiało sentymentalnie i tak przyzwalająco. Chodzi mi tylko o to, że myślę, iż tam gdzie ja się waham, to Bóg wie. Jeśli ja mam sympatię, to ileż więcej ma jej Bóg.

Pozdrawiam Cię, bardzo serdecznie. Dobrego dnia!!!

2009-04-16 08:52 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo,

Nieporządek nie będzie rodził porządku. To niebezpieczna "zabawa". Właśnie przykład Prowincjałki daje do myślenia - jak bardzo.

2009-04-16 09:23 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Sławku

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałeś moje intencje (choć dałam tyle zabezpieczeń, żeby być właściwie zrozumianą). Jasne, że nie będzie. Nasze stanowiska nie są tutaj w sprzeczności, mówimy tylko o czymś innym. Pozdrawiam.

2009-04-16 10:46 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo,

napisałaś "Słowo daję, nie umiem tego ocenić", i tak właśnie rozumiałem Twoje intencje. Podałem więc argument, który wydaje mi się bardzo ważny dla oceny tamtej sytuacji.

2009-04-16 12:01 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Zimbardo: Efekt Lucyfera

Ponieważ książek nie czytuję (na ogół), lecz ich raczej używam, więc i tę pewnie użyję w intersujących mnie fragmentach ("wypisy"). Nie tylko przesłanie "Efektu Lucyfera" mnie interesuje, ale również opis pewnych procesów psychicznych w człowieku.

Wyczytałam gdzieś, że (bezpośrednio lub pośrednio) Zimbardo (psycholog) postuluje przyjmowanie postawy heroicznego wyboru i heroicznej wierności DOBRU, a to byłoby już bliskie ewangelicznemu postulatowi dążenia do świętości...

2009-04-16 12:08 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Sławek

Nie umiem inaczej, więc powiem schematycznie :-)

Dzieci idące do Pierwszej Komunii wygłaszają już chyba od pokoleń pewną kwestię (zwykle pisaną przez katechetki): cieszymy się, że przyjęliśmy pana Jezusa do naszych serduszek. ALbo jakiś wariant tego zdania :-) Dzieci nie rozumieją, dorośli też nie. Mnie wyjaśniła lata temu moja kuzynka-teolog, że nie chodzi tu o serce emocjonalne, tylko serce - ośrodek decyzyjny. Bo siedliskiem rozumu dla żydów było serce. Czyli wola, wolna wola. To całkowicie zmienia perspektywę: nie musisz czuć. Wystarczy, że postanowisz. Czucie - w tym kontekście - zawsze jest jakąś łaską, tak naprawdę dostępną nielicznym. Choć wiem, że Bóg jest osobowy, nie umiem go kochać jak osoby. Umiem go ukochać w osobie w takim sensie, że zdecydowałam się postępować wobec mojego bliźniego tak, a nie inaczej.

Miłość - tak jak próbuję ją zrozumieć - jest porządkiem, do którego się odwołujesz. Obejmuje ona oba znaczenia, emocjonalne i racjonalne. Ludzie działają zawsze z przewagą jednego lub drugiego. Emocjonalność częściej bywa przypisywana kobietom. Więc tak jak widzę siebie - moja kobieca natura każe mi obdarzać dobrym nastawieniem, sympatią i szacunkiem moje dwie koleżanki w ich poczuciu szczęścia i w ich pragnieniu przyjścia do kościoła. Nie oznacza to żadnej decyzji wobec wychowania moich dzieci czy własnych wyborów. To nie jest przyzwolenie. Przepraszam za "prostackie" formułowanie myśli :-))) Nie wmówisz mi jednak, że czuję źle, albo że bawię się niebezpiecznie.

Przyjmuję też, że czasem jakieś emocje są tak silne, że wola wysiada.

Miłość erotoczna domaga się porządku... Przypuszczam, że wiem co miałeś na myśli, ale -wybacz, wybacz, wybacz- to zdanie wygląda jak suchy drewniany kołek który udaje piękny kwiat.

2009-04-16 13:31 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

prowincjałka

Właśnie tak jest - on faktycznie mówi, że nawet w najtragiczniejszych okolicznościach każdy ma wybór. Kiedy to przeczytałam, pomyślałam to samo, co Ty powiedziałaś przed chwilą. Że nauka w osobie psychologa (o którym czytałam, że jest ateistą) spotkała się z wiarą.

2009-04-16 13:40 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Zimbardo i inni

Podobne światła znalazłam jakieś 20 lat temu u Jarosława Rudniańskiego (prakseologa i psychologa) oraz u Victora Frankla (psychiatry i psychoterapeuty, twórcy logoterapii czyli LECZENIA SENSEM!).

Wydawało mi się, że J.Rudniański był ateistą, teraz czytam, że pochowany jest na cmentarzu ewangelicko-augsburskim. V.Frankl był Żydem.

Wszyscy trzej zdają się mówić, że TYLKO WYBÓR ABSOLUTNEGO DOBRA JEST WYBOREM RACJONALNYM I SKUTECZNYM.

---

Hildegardo, pozdrawiam popołudniowo :)

2009-04-16 14:29 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda

@"Nie wmówisz mi jednak [..] że bawię się niebezpiecznie."

Ja nie mówiłem wtedy o Tobie, ale o tych kobietach. Podałem argument do dyskusji - suchy jak kołek. Być może nastawinie emocjonalne sprawiło, że wydało Ci się, że on wbija się gdzieś w Twoje uczucia? To też jest argument, że uczucia nie zawsze są najlepszym doradcą ;)

@"Miłość erotoczna domaga się porządku" - porządek zaczynał się w słowach małego, a już skrzywdzonego dziecka: "Mamusiu, a miłość?!". Bądź na chwilę tym małym dzieckiem, przejdź moment w jego butach. Mam nadzieję, że wtedy przekonasz się, że miłość erotyczna musi mieć za podstawę i "ramy" Miłość, aby nie stać się komuś cierniem, albo czymś jeszcze gorszym.

2009-04-16 15:26 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Zimbardo

Pokazuje, o ile mi wiadomo, jak ludzie postępują w rzeczywistości, mimo żywionych, hołubionych i ugruntowanych przekonań na temat wlasnej wielkości, szlachetności i heroizmu. A postępują raczej marnie. Na przykład torturują rzekomych więźniów, bo im tak kazano. A potem jeszcze racjonalizują to postępowanie. Choć należy przyznać, że niektórzy się wstydzili. Ale nie bardzo wiem, jaki jest związek tych akurat ekstremalnych sytuacji z historią opisaną na tym blogu. Poza tym, że Ty Prowincjałko także chyba stosujesz piętrowe racjonalizacje dla dość banalnej w sumie sytuacji życiowej - zawodu miłosnego i jego następstw. Zwłaszcza raczej typowego następstwa, jakim jest strach przed związkami i przed możliwym odrzuceniem. Ludzie budują całe konstrukcje dla ochrony delikatnego wnetrza i przetrwania i to jest normalne, ale czy koniecznie trzeba do tego przywoływać Chrystusa i uważać się za "świętą od zboczeńców"?

2009-04-16 19:06 zukosa 0 14

...

Zimbardo

Oto końcowe przesłanie książki Zimbardo:

HEROIZM JAKO POTWIERDZENIE WSPÓLNOTY LUDZKIEJ

A zatem pożegnalne przesłanie, jakie możemy wyprowadzić z naszej długiej podróży do jądra ciemności głosi, że powinno się sławić bohaterskie czyny i ludzi, którzy ich dokonują. Tworzą oni istotne więzi między nami, budują naszą Ludzką Wspólnotę. Zło, które utrzymuje się wśród nas, trzeba przezwyciężać, a w końcu pokonać większym dobrem w sercach wszystkich i osobistą heroiczną determinacją każdego zwykłego mężczyzny i każdej zwykłej kobiety. To nie jest abstrakcyjna koncepcja; jak nam przypomina rosyjski poeta, a dawniej więzień stalnowskiego gułagu, Aleksander Sołżenicyn: "Linia oddzielająca dobro od zła biegnie przez serce każdej istoty ludzkiej. A kto jest skłonny zniszczyć kawałek własnego serca?" (s.458-459)

I o tym jest mój blog - a przynajmniej obecny CYKL RODZINNY - o osobistej walce o zwycięstwo dobra. Wyjaśniam to na wypadek, jeśli ktoś jeszcze nie wie, o co tu chodzi.

2009-04-16 20:36 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

A to tylko pogratulować.

Chociaż mnie się wydawało, że w historii pojawiał się wątek niedoszlego małżeństwa i żalu za niezrealizowanym w małżeństwie związkiem erotycznym mężczyzny i kobiety. Możliwe jednak, że chodziło tylko o wyobrażenie. Chociaż nie wiem co to za różnica jeśli chodzi o żal.

Też pozdrawiam i podzielam wniosek Artemidy.

2009-04-16 20:47 zukosa 0 14

...

Zukosa

Witam!

Pytanie Zukosa:

@Ludzie budują całe konstrukcje dla ochrony delikatnego wnetrza i przetrwania i to jest normalne, ale czy koniecznie trzeba do tego przywoływać Chrystusa i uważać się za "świętą od zboczeńców"?

Moja odpowiedź:

Nie, niekoniecznie trzeba do tego przywoływać Chrystusa i uważać się za "świętą od zboczeńców". Ja jednak wówczas przywoływałam Chrystusa i myślałam w kategoriach świętości, a obecnie ten fakt opisałam.

Moje pytanie:

Czy koniecznie trzeba takie fakty opisywać na blogu?

Moja odpowiedź:

Nie, niekoniecznie. Święci tego chyba nie robią :)

---

A przy okazji: żadnego romantycznego (jeśli o taki chodzi) zawodu miłosnego w swoim życiu sobie nie przypominam...

Pozdrawiam :)

2009-04-16 20:47 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

wiesz, zukosa

ludzie komunikują światu z różnych poziomów.

Przypomina mi się Zoszczenka: idą Wiera i Żenia przez park, Wiera słyszy słowika i mówi: a co ten ptaszek tak śpiewa i śpiewa! Na to Żenia: ano, żreć mu się chce, to i śpiewa. I tak jest trochę z Twoim komentarzem. Komunikujesz z innego poziomu niż Prowincjałka.

2009-04-16 21:09 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Sławku!

Ja przytoczyłam historię tych dziewczyn, ponieważ w Opowieści Prowincjałki dostrzegłam pewną surowość. Porządek prawie geometryczny. Stąd było moje pytanie o miejsce na lubienie siebie. Mój sposób obrazowania jest inny i chciałam tylko dowiedzieć się, czy w człowieku który zbudował siebie jak kryształ jest miejsce na radosne pulsowanie, na - no tak - na pewny zmysłowy zachwyt nad światem i nad sobą, przy czym zmysłowość rozumiem bardzo szeroko. Zdaje się, że mam tendencję do powiedzenia wszystkiego na raz i pewnie to wychodzi chaotycznie, przepraszam.

Pisząc o porządku i miłości erotycznej odnosiłąm się wyłącznie do TEGO TWOJEGO ZDANIA. A miałam na myśli rozrzucone po pokoju skarpetki i inne takie - wybacz, ale taki ciąg skojarzeń :-)))

Kiedyś zapytano mnie, jaką swoją cechę uważam za najlepszą - powiedziałam: zawsze umiem wypatrzeć cierpiące dziecko. To a propos sugestii, abym na moment weszła w buty cierpiącego dziecka.

Widzisz - staram się czytać uważnie, ale zdaje się nasze nieporozumienia (drobniutkie) są na poziomie niedogadania się co do słów.

A na zakończenie: po prostu kiedy widzę ludzi, którzy nie mieli takiej siły i degerminacji i jak Prowincjałka, ale dorobili się jakiegoś tam szczęścia - nie umiem się nie cieszyć. I mam nadzieję, że Bóg będzie bardziej wyrozumiały, niż to nam wychodzi z twardych kalkulacji. Przypomina mi się historia o cudnym Janie XXIII (usłyszałam ją w konfesjonale, żeby nie było): zobaczył namiętnie całującą się parę i powiedział: Może oni i grzeszą, ale ja im błogosławię.

A Ciebie Prowincjałko podziwiam, z całej głębokości. I dziękuję ci za ten wspaniały blog.

2009-04-16 21:22 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo, na Twoje ręce

A ja właśnie dziękowałam Bogu za Komentujących - przede wszystkim tych, którzy rozumieją, o czym piszę :) Nie wyobrażam sobie poprowadzenia obecnego trudnego cyklu bez mądrej obecności tych Osób. Naprawdę :))))

2009-04-16 21:43 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegardo,

@w Opowieści Prowincjałki dostrzegłam pewną surowość. Porządek prawie geometryczny. Stąd było moje pytanie o miejsce na lubienie siebie.

PORZĄDEK :) Spieszę wyjaśnić, że w tym, co napisałaś jest sporo racji, ale moja surowość nie oznacza braku uczuć. Uczucia (i to bardzo silne) zostały wzięte w karby (równie silne). Jestem bowiem trochę jak chirurg, któremu podczas operacji nie może drgnąć ręka. Ja jestem tu służbowo, Hildegardo :)))

2009-04-16 21:49 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda

Jak zacytujesz Zoszczenkę bez kontekstu (jak tego Zimbardo na blogu), to zostanie to, co napisałaś. A Zoszczenko przekłuwal balony. Nadęte pychą.

2009-04-16 22:07 zukosa 0 14

...

Prowincjałka

No tak właśnie myślałam, że pisaniem zmieniasz świat :))) A nie tak sobie ot - żeby dać upust emocjom.

2009-04-16 22:16 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Zukosa

Nie - kontekst ustaliłeś/aś Ty. Nie wydaje mi się, żeby uwagi o Zimbardo wymagały szerszych omówień (obie osoby, które się wypowiadały miały książkę w ręku). Zoszczenko robił różne rzeczy. Przekłuwał balony... też. W tym opowiadaniu, o ile dobrze pamiętam chodziło o banalizowanie wszystkiego, co wybija się ponad kotlet. Ale nie pamiętam - skojarzyło mi się, napisałam, moje prawo. Tutaj nie muszę podawać bibliografii, to nie jest opracowanie naukowe.

Pycha, powiadasz... Nie sądzę. Pycha jest wtedy, gdy równamy się z czymś większym od nas albo się nad to wynosimy (no, między innymi). A nie wtedy, gdy wybijamy się z głębokości, mając coś większego nad głową jako światło. Mamy prawo (dano nam je) widzenia własnej historii w kontekście Bożego planu. Mamy prawo porównywać własne cierpienie do cierpienia Chrystusa. Człowiek powinien chcieć być święty. Piszę po omacku, bo tak dokładnie nie wiem, co mogłeś/aś chcieć powiedzieć robiąc tę aluzję.

Wiem też, że dla człowieka, który nie myśli takimi kategoriami takie grzebanie w sobie jest absurdalne. Ale i tak uważam że warto. Na przyszłość :-)

2009-04-16 22:25 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo,

@No tak właśnie myślałam, że pisaniem zmieniasz świat :))) A nie tak sobie ot - żeby dać upust emocjom.

To też nie tak. Nie wiem, czy tym pisaniem zmieniam świat. Piszę, aby dać ŚWIADECTWO temu, co w moim życiu się wydarzyło. Czy komuś to, co piszę będzie się podobać, czy nie, opisuję fakty. I piszę tak, jak JA swoje życie postrzegam. Bo jak inaczej miałabym pisać? :))

2009-04-16 23:02 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegardo

@"Pisząc o porządku i miłości erotycznej odnosiłąm się wyłącznie do TEGO TWOJEGO ZDANIA. A miałam na myśli rozrzucone po pokoju skarpetki i inne takie - wybacz, ale taki ciąg skojarzeń :-)))"

:) Nie chodziło mi o porządek "niemiecki", zwłaszcza w miłości erotycznej ;))

A patrząc szerzej, jak zdaje się św. Augustyn mówił, 'kochaj i rób co chcesz'. To może iść także od tej strony i też wystarcza. Jeśli kochasz, to nie krzywdzisz nieporządkiem w sobie, a raczej starasz się zauważony nieporządek naprawić.

@"kiedy widzę ludzi, którzy nie mieli takiej siły i degerminacji i jak Prowincjałka, ale dorobili się jakiegoś tam szczęścia - nie umiem się nie cieszyć. I mam nadzieję, że Bóg będzie bardziej wyrozumiały, niż to nam wychodzi z twardych kalkulacji."

Wróćmy może do dziecka, do małej A. Ona została skrzywdzona przez czyjeś pragnienie własnego "szczęścia". Pomiędzy dwiema kobietami, które żyją ze sobą, również zachodzi nieporządek już od podstaw, nie mówiąc o "ramach". Z tego nie wyjdzie nic dobrego, bo tu nie chodzi o szczęście dziecka, ale o zaspokojenie potrzeb macierzyństwa, które nie ma oczywistych możliwości naturalnego spełnienia (Prowincjałka wspominała też o zaspokojeniu potrzeby bezpieczeństwa na starość). Kto tu więc jest dla kogo? Czy one dla dziecka, czy dziecko dla nich? Sytuacja jest chora i w którymś momencie może się źle skończyć, przy czym najbardziej ucierpi dziecko. Do tego nieustanne patrzenie na "gesty czułości" pomiędzy dwiema kobietami również nie pozostanie bez wpływu na psychikę tego chłopca. Można złożyć "pieczęć" od wewnątrz, nawet nie dotykając bezpośrednio ciała w zły sposób. Czasami ta "pieczęć" może trwać do końca czyjegoś życia. To jest bardzo niebezpieczne, wręcz bliskie działaniu szatańskiemu i nie sądzę, aby tu Bóg był wyrozumiały, dopóki one tego nie zaczną żałować i naprawiać.

@"Przypomina mi się historia o cudnym Janie XXIII (usłyszałam ją w konfesjonale, żeby nie było): zobaczył namiętnie całującą się parę i powiedział: Może oni i grzeszą, ale ja im błogosławię."

Błogosławił zapewne ich przyszłości w rodzinie, czemuś, co się rodziło jako związek z natury płodny, błogosławiony i przez samego Boga w sakramencie małżeństwa. Nie ma tu więc odniesienia do homoseksualistów. Do homoseksualistów odnoszą się np. słowa Katechizmu:

KKK 2357 Homoseksualizm oznacza relacje między mężczyznami lub kobietami odczuwającymi pociąg płciowy, wyłączny lub dominujący, do osób tej samej płci. Przybierał on bardzo zróżnicowane formy na przestrzeni wieków i w różnych kulturach. Jego psychiczna geneza pozostaje w dużej części nie wyjaśniona. Tradycja, opierając się na Piśmie świętym, przedstawiającym homoseksualizm jako poważne zepsucie (Por. Rdz 19,1-29; Rz 1, 24-27; I Kor 6, 9;1 Tm 1, 10). zawsze głosiła, że "akty homoseksualizmu z samej swojej wewnętrznej natury są nieuporządkowane" (Kongregacja Nauki Wiary, dekl. Persona humana, 8). Są one sprzeczne z prawem naturalnym; wykluczają z aktu płciowego dar życia. Nie wynikają z prawdziwej komplementarności uczuciowej i płciowej. W żadnym wypadku nie będą mogły zostać zaaprobowane.

KKK 2358 Pewna liczba mężczyzn i kobiet przejawia głęboko osadzone skłonności homoseksualne. Skłonność taka, obiektywnie nieuporządkowana, dla większości z nich stanowi trudne doświadczenie. Powinno się traktować te osoby z szacunkiem, współczuciem i delikatnością. Powinno się unikać wobec nich jakichkolwiek oznak niesłusznej dyskryminacji. Osoby te są wezwane do wypełniania woli Bożej w swoim życiu i – jeśli są chrześcijanami – do złączenia z ofiarą krzyża Pana trudności, jakie mogą napotykać z powodu swojej kondycji.

KKK 2359 Osoby homoseksualne są wezwane do czystości. Dzięki cnotom panowania nad sobą, które uczą wolności wewnętrznej, niekiedy dzięki wsparciu bezinteresownej przyjaźni, przez modlitwę i łaskę sakramentalną, mogą i powinny przybliżać się one – stopniowo i zdecydowanie – do doskonałości chrześcijańskiej.

2009-04-16 23:31 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Prowincjałka i świadectwo

To było moje dopowiedzenie oczywiście: piękne świadectwa zmieniają świat. Mówiąc innym językiem: tworzą precedens. Ja to tak pojmuję.

2009-04-16 23:54 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Sławku :-)

Ja to wszystko w głowie wiem. Ja się zgadzam i jeśli mam sobie przypisać jakiś światopogląd, to on się mieści w Twoich słowach i cytatach. Ty masz sto procent racji i przytaczasz święte racje.

Nie wydaje mi się, żeby mała A. została skrzywdzona przez czyjeś pragnienie własnego szczęścia. Dla mnie to zbyt proste tłumaczenie. Co o tym myślisz, Prowincjałko?

Nie wiemy do końca - ani ja, ani Ty, o czym też myślał Jan XXIII, przypuszczam jednak, że poszedł za odruchem serca, po prostu.

Jednak co do reszty - absolutna zgoda. Co nie oznacza, że czasem po prostu czuję trochę w bok. Wolno mi? Nie wiem :) Ale czuję.

2009-04-16 23:58 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

A jeszcze jedno Sławku powiem

Bardzo kochany przeze mnie proboszcz mojej byłej parafii, ksiądz Henryk Michalak, powiedział kiedyś taką rzecz: tam gdzie nie ma zrozumeinia (dla nauki kościoła prawd wiary, dogmatów itp.) jest posłuszeństwo.

Ja dałam sobie prawo do tego, żeby pewnych rzeczy nie czuć - a nie udawać, że je czuję. Albo żeby czuć - na przykład radość z tego, że ktoś jest szczęsliwy, nawet jeśli żyje niesakramentalnie. Ale jestem posłuszna, a w każdym razie się staram. Rozumiem pewne ciągi logiczne, oparte na wartościach, które są moimi wartościami. Ale nie jestem wszystkimi ludźmi świata i wiem, że bywa różnie! Tam gdzie czegoś nie czuję, słowa mnie nie przekonają.

Ale to się nie przekłada na moje postępowanie - jeszcze raz podkreślam. Dzieciom nie przekazuję moich emocji, tylko je posyłam do katolickiej szkoły i modlę się z nimi (tak robię). Ale kiedy kieruje mną współczucie albo sympatia albo empatia - po prostu życzę ludziom dobrze, czasem w ich ograniczonym rozumieniu tego dobrze. Liczę, że Wyższa Instancja kiedyś to wszystko uporządkuje.

2009-04-17 00:14 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegardo

@"Nie wydaje mi się, żeby mała A. została skrzywdzona przez czyjeś pragnienie własnego szczęścia."

Nie wiem tak na pewno do którego zdania się odnosisz, ale jeśli do tego samogo, co mi przychodzi na uwagę, to pisząc "szczęście" miałem na myśli egoizm - szczęście własne czyimś kosztem.

@"Nie wiemy do końca - ani ja, ani Ty, o czym też myślał Jan XXIII, przypuszczam jednak, że poszedł za odruchem serca, po prostu."

Poszedł za odruchem serca ale w sposób, który okazał się posiadać poprawne (w sensie dobra) wytłumaczenie ;) To jest sztuka, tak potrafić :)

@"Co nie oznacza, że czasem po prostu czuję trochę w bok. Wolno mi? Nie wiem :) Ale czuję."

Wolność odczuwania uczuć - tak, ale z jednoczesnym krytycyzmem względem nich. Trzeba nad uczuciami potrafić w odpowiednich momentach zapanować, aby one nie panowały nad nami, co nie znaczy, że trzeba się ich wszystkich bez zastanowienia pozbywać. To jak w Księdze Rodzaju - "czyńcie sobie ziemię poddaną", czyli niszcie chwasty, a pielęgnujcie plony. Zostaliśmy ulepieni z ziemi, nasze uczucia są w sporej części z ziemi i czasami też mylą się nam lub jakby mieszają z duchowością (zapewne w skutek grzechu pierworodnego), gdy np. jakąś reakcję organizmu odbieramy jako głos sumienia. To pomieszanie jest niebezpieczne i trzeba jedno od drugiego oddzielać, uczyć się siebie. Jan XXIII zapewne sporo siebie już umiał :)

@"ksiądz Henryk Michalak, powiedział kiedyś taką rzecz: tam gdzie nie ma zrozumeinia (dla nauki kościoła prawd wiary, dogmatów itp.) jest posłuszeństwo."

Mądre słowa.

@"Albo żeby czuć - na przykład radość z tego, że ktoś jest szczęsliwy, nawet jeśli żyje niesakramentalnie"

Radość z czyjejś dobrej radości (np. z urodzenia się nowego człowieka) nie jest czymś złym. Jednak na dłuższą metę wiemy, że żyjąc w grzechu ciężkim wiele się ryzykuje. To z kolei jest już smutne, bo przecież chciałoby się z jak największą liczbą osób spotkać "tam". Na wolną wolę drugiego człowieka nie mamy jednak bezpośredniego wpływu. Ja to wszystko rozumiem. Nie każdy człowiek, którego znam, z którym rozmawiam, z którym się śmieję, jest wierzący, nie każdy żyje w związku sakramentalnym. Uważam mimo to, że nie wolno mi dawać im do zrozumienia, że ja akceptuję jakieś zło. Co do reszty, to ja również "liczę, że Wyższa Instancja kiedyś to wszystko uporządkuje." :) Czasami trafia się okazja do poważnej rozmowy, bez niepotrzebnych i zbyt wielkich emocji, ale to nie jest częste. Nieco inaczej jest na blogu, bo tu jest właśnie miejsce na dyskusje ;)

2009-04-17 01:16 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Krzywda małej A.

@Nie wydaje mi się, żeby mała A. została skrzywdzona przez czyjeś pragnienie własnego szczęścia. Dla mnie to zbyt proste tłumaczenie. Co o tym myślisz, Prowincjałko?

Cały czas był/jest we mnie jakiś taki podskórny żal do Mamy. Ujawnił się on również podczas pisania obecnych notek. Właściwie wszystko, co tu opisuję, jest już przeszłością. Pisząc starałam się odtworzyć to, co czułam wtedy, gdy te sprawy się działy. Było to pisanie emocjonalne, ale takie, które mnie już tak bardzo nie bolało. Wyjątkiem był ten podskórny żal do Mamy...

Z Mamą związane są jeszcze dwa znaki z tamtej strony życia/śmierci. Napiszę o tym w jednej z najbliższych notek. Wtedy być może będzie okazja wrócić do tematu - jeśli będzie warto :)

2009-04-17 01:32 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda

I jeszcze to. Nie przesądzam o świętości blogerki. Możliwe, że nią zostanie. Możliwe, że w czasach narcystycznych gwiazd filmowych, rozhisteryzowanych polityków, ekshibicjonistycznych uczestników różnych reality show nikogo specjalnie nie dziwi, że w blogosferze pojawia się kandydat na ołtarze. Na razie samozwańczy, ale kto wie. Dziś publika wszystko łyka.

W naszym kraju akurat wyjątkowo mało jest ludzi, którzy wykonywaliby tradycyjną, staroświecką robotę świętych – karmili głodnych, pocieszali strapionych, opiekowali się bezradnymi. Więc ja uważam, że każdy taki, co to robi, jest na wagę złota. Choćby i miał nieciekawe życie seksualne, czy to zewnętrzne czy wewnętrzne. A nawet, o zgrozo, szczęśliwe dzieciństwo.

2009-04-17 11:07 zukosa 0 14

...

@Zukosa

@Nie przesądzam o świętości blogerki.

Ufff! ;-)))

@(...) nikogo specjalnie nie dziwi, że w blogsferze pojawia się kandydat na ołtarze. Na razie samozwańczy, ale kto wie.

Mylisz porządki! Czym innym jest pragnienie świętości, a czym innym obwoływanie się świętym. Śmiem przypuszczać, że mniej lub bardziej uświadomione pragnienie świętości jest w większości z nas (którzy w ogóle używamy tego słowa). Nie każdy ma odwagę wejść na taką drogę. Ale to najwspanialsza rzecz, jaką człowiek może zrobić: starać się osiągnąć duchowy ideał. Ja dostrzegłam w tekstach Prowincjałki - dokładnie przeciwnie niż Ty - ogromną surowość w stosunku do siebie. Myślę, że to kwestia rozumienia i czucia. Tak jak mówiłam: komunikujesz z innego poziomu.

@tradycyjna, staroświecka robota świętych...

A poczytaj żywoty świętych - ich dzieła były BAAAARDZO różne. Każdemu jego droga.

2009-04-17 11:41 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegarda

Tak, napewno jest wiele dróg do świętości. Ja akurat uważam, że pierwszym krokiem na jakiejkolwiek z tych dróg może (nie musi!) być uważne przyjrzenie się sobie samemu pod kątem opinii czy sądów na własny temat. Dlaczego? Bo może częścią boskiego planu, o którym piszesz, jest uczciwe, rzetelne i pozbawione złudzeń (o takich pisze też Zimbardo) spojrzenie na samego siebie. Skoro takie możliwości nam dano w postaci cudu prawie nieograniczonych możliwości umysłu, wcale niepotrzebnych do prostego przeżycia i wydania na świat potomstwa. Bo na drodze do świętości będą nas osądzać inni, a oni nie muszą "kupować" naszej wizji samego siebie i przekazywanej publicznie motywacji naszych uczynków. (Zdaje się nawet, że w procesie beatyfikacyjnym jest advocatus diaboli). Bo niektórzy mogą uznać, że lepiej mogliśmy wykorzystać dane nam zasoby i talenty. Niekoniecznie do egzaltowanego rozdmuchiwania w sumie dość banalnych wydarzeń z życia, a przez to rozdymania własnej ważnosci i wyjątkowości. A na przykład do uprawiania tych nudnych, staromodnych, dyskretnych cnót chrześcijańskich. Bo w ogóle mogą uznać, że wzorowanie się na celebrytach w tym, że się publicznie opowiada o rzeczach, które powinny pozostać w gabinecie lekarskim czy konfesjonale, świętości in spe nie przystoi.

2009-04-17 13:44 zukosa 0 14

...

ech...

1. Jedenaste: nie oceniaj. Uważasz, że Prowincjałka powinna przejrzeć się w Twoich oczach i wyciągnąć stosowne wnioski? Daj ludziom wolność! To że Ty czegoś nie czujesz nie oznacza, że akurat Ty masz rację.

2. Co Cię tak naprawdę uwiera w tym blogu? Ja widzę tę sprawę kompletnie inaczej, niż Ty! A jeszcze - jest tu parę blogów, które mnie zirytowały i po prostu na nie nie wchodzę!

3. Prowincjałka nie jest celebrytką, która wyskakuje z Twojej lodówki. Mamy tu komfort anonimowości, nawet jeżeli mówimy autobiograficznie i przy odrobinie uporu dałoby się nas ponamierzać. To głos, który wskazuje na drogę - nie na siebie.

4. Dobre pytanie: co przystoi świętości in spe ;-)))))

2009-04-17 14:23 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Zukosa pisze:

@Możliwe, że w czasach narcystycznych gwiazd filmowych, rozhisteryzowanych polityków, ekshibicjonistycznych uczestników różnych reality show

Dodaję WAŻNE UZUPEŁNIENIE: w czasach rozpasanej promocji perwersji seksualnych.

Pozdrawiam :)

2009-04-17 15:20 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda

Nie bez kozery przykazań jest tyle ile jest. A w dyskusji pod notkami blogowymi o ocenę właśnie chodzi. Można oczywiście udzielać sobie nawzajem "głasków emocjonalnych", ale chyba szkoda czasu na czytanie takich blogów. I w ogóle to jest specjalna platforma do anonimowych zwierzeń, group hug się nazywa i sama nazwa ją określa. O świętości sie dyskutuje, a jakże, tak jak o wszystkim co publiczne i katolickie. Poczytaj sobie chociażby oceny osoby i działania Matki Teresy. To tutaj to kaszka z mlekiem.

2009-04-17 16:31 zukosa 0 14

...

zukosa

@"A w dyskusji pod notkami blogowymi o ocenę właśnie chodzi."

A co na temat rozpasanej promocji perwersji seksualnych?

2009-04-17 17:33 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

zukosa

oczywiście, że można dyskutować i zdaje się, że to robimy.

Mam nawet pewien dyskomfort z tego powodu, bo czuję się trochę tak, jakbyśmy zawłaszczały ten blog - więc pozwolisz, że będzie to moja ostatnia uwaga. Mogłaby być bardzo długa, ja jednak odwołam się tylko do jednego Twojego zdania: twierdzisz, że na drodze do świętości będą oceniać nas inni. Otóż to jest jeden z takich punktów, które każą mi przypuszczać, że poruszamy się w różnych rzeczywistościach. Oceniać będzie nas tylko jedna Osoba. Czy nie jesteś przypadkiem kolejnym wcieleniem sanseveriny ;-)))) ??? Pozdrawiam.

2009-04-17 18:41 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

SlawekP

Kto wie, może i po to nam dano ten zdumiewający i wspaniały potencjalnie dar, jakim jest ludzki mózg. Żeby podjąć decyzję o wyłączeniu pilota. Żeby stosować zabezpieczenia dla dzieci w sieci. Żeby nie kupować pisemek. Żeby wplywać na programy szkół. Żeby protestować bardziej aktywnie - np. zrzeszając się i kołacząc w sprawie zmian legislacji, urządzając demonstracje, starając się zmusić biznes do respektowania praw tych, którzy sobie tego nie życzą. Nie wszędzie na świecie widzi się na bilbordach roznegliżowane panie, o nie (nie wiem, czy to podpada pod definicję perwersji, ale tak czy owak tego może nie być i tak się dzieje). Mimo że na tym podobno najłatwiej zarobić.

A uważasz, że z punktu widzenia czystej efektywności działań tego typu zwierzenia jak tu są lepszym narzędziem?

2009-04-17 18:52 zukosa 0 14

...

Hildegardo,

@czuję się trochę tak, jakbyśmy zawłaszczały ten blog - więc pozwolisz, że będzie to moja ostatnia uwaga

Nigdy nie mów nigdy ;) W tym, co pisze Zukosa jest dużo racji. Musiałam dużo wcześniej przemyśleć wiele z Jej/Jego zastrzeżeń. Przemyślałam i - podjęłam ryzyko. Jeśli podjęłam złą decyzję lub jeśli dobrą decyzję źle realizuję, jest Ktoś, kto mnie powstrzyma/upokorzy w odpowiednim momencie. Kto nie ryzykuje, ten nic nie ma :)

Pisz więc, proszę :)

2009-04-17 19:00 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda

Nie wiem, czyim Ty jesteś wcieleniem i nie bardzo, szczerze mówiąc, mnie to interesuje. Bo i jakie to może mieć znaczenie z punktu widzenia dyskusji i argumentacji. Co do tego, kto będzie oceniał świętość tu i teraz mam trochę odmienne zdanie. Mnie jeszcze uczono, że Kościół - to także my i na tym na razie poprzestanę. Nie wykluczając w żadnym razie wpływu na tę decyzję, być może decydującego, tej innej Osoby. Ale także pozwalając sobie na własny udział w tym dziele.

2009-04-17 19:03 zukosa 0 14

...

Ależ jedno...

...nie wyklucza drugiego!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! to a propos twojego poprzedniego wpisu, do Sławka. Mistyk może być krawcem :-)))

2009-04-17 19:04 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

zukosa

@"A uważasz, że z punktu widzenia czystej efektywności działań tego typu zwierzenia jak tu są lepszym narzędziem?"

Hildegarda już napisała - jedno nie wyklucza drugiego. Dopiszę, że jedno wspomaga drugie. W przypadku tego bloga istnieje nawet jakaś możliwość, że przyczyni się on nie tylko do ograniczania skutków, ale również przyczyn. To wydaje się być warte ryzyka, o którym wspomina Prowincjałka.

Spójrz też na słowa Katechizmu, które zacytowałem w rozmowie z Hildegardą, nieco wyżej. Tam jak byk stoi o świetości. Nie należy tego jednak rozumieć jako pchanie się na ołtarze, bo nie o to w tym chodzi. Czy więc powinien ktokolwiek z nas zaprzeczyć, że powinniśmy dążyć do świętości?

2009-04-17 19:23 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Hildegarda

A jakże, nie mówiąc juz o ciesielce. Ale pytanie było o osąd "rozpasanej promocji perwersji", a że sama ocena to wstęp do działania (chyba żeby chodziło o kontemplację, ale na tym się nie znam), więc byla i propozycja działań.

2009-04-17 19:35 zukosa 0 14

...

internet jest tajemniczy :-)

odruchowo bierzemy część za całość. Ale nie jesteśmy celebrytami, nie podajemy życia na talerzu - od sypialni po toaletę. Mówimy o wycinkach rzeczywistości, tych ważnych dla nas. No, chyba tak robimy, prawda? Więc nie ma sensu krytykować całej struktury życia ze wzlgędu na opisany jeden jego wątek - jak ważny by nie był.

Jaki jest sens takiego pisania, takich świadectw? Przeczuwam żejest duży, choćby dlatego, że właśnie internet pełen jest nieszczęśliwych ludzi toczących jakąś wewnętrzną walkę. Może podobną do tej, jaka się stałą udziałem Prowincjałki. Jedno jest pewne: rozmowa zaabsorbowała i Ciebie, i mnie i Sławka, a wcześniej jeszcze wiele osób. I dla każdego z nas to świadcetwo znaczy coś innego.

2009-04-17 19:54 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Hildegarda

Piszesz o perspektywie czy poziomie komunikacji czy też przekazu. Podskórnie, domyślnie, trochę paternalistycznie, że jedne mogą być "wyższe"(albo lepsze - to te Prowincjałki), inne "niższe"(gorsze - to te moje). Możliwe. Nie będę oceniać w skali 1-5. Niespecjalnie mnie to "rusza".

Mnie chodziło tylko o zwrócenie uwagi na sensowność (na razie nie mam lepszego określenia) tego, co tu robi Prowincjałka. Bo tak: można zagłębiać się we własną przeszłość - i czemu nie. Można ją interpretować w określony sposób. Można też spróbować innej interpretacji. Słowo daję - niestety, musisz mi tu uwierzyć na słowo - że ilekroć sięgamy do pamięci, tylekroć wydarzenia w niej zapisane re-interpretujemy. W tym prze-wartościowujemy, niech będzie, że dyskretnie, ale jednak. Będąc pod wpływem rozmaitych, ZMIENNYCH, czynników - a to kultury, a to własnego nastroju, a to wielu innych, w tym np. perswazji czy edukacji.

Prowincjałka daje nam świadectwo swojego życia na dziś. Z określonymi akcentami, być może pod wpływem konkretnych intencji. Które, jak sie wydaje, mamy rozumieć jako dążenie do świętości. I dobrze. Z tym, że jakie będzie jej świadectwo za rok, tego już nie wiemy.

W tym konkretnym momencie ja tylko zachęcam do przemyślenia, a może re-interpretacji uwarunkowań i skutków dziś prezentowanego świadectwa. W tym w kontekście tej intencji. Czy nie można sobie wyobrazić - i w konsekwencji być może WYBRAć - bardziej skutecznych i efektywnych dróg do owej wymarzonej(?) świętości? Czy na przyklad koniecznie trzeba się koncentrować na złych relacjach rodziców? A co, jeśli taka sytuacja pozwala dziecku, a potem dorosłemu, bez większych rozważań czy studiów po prostu od razu wyczuć i zrozumieć skomplikowaną materię relacji między małżonkami? I w konsekwencji np. wybrać czynne pomaganie dzieciom z małżeństw, gdzie te relacje bły marne? Lub wręcz dzieciom ze znacznie gorszych, bardziej spatologizowanych (np. alkoholików) środowisk? Zamiast użalać się na blogu nad swoim dzieciństwem? Czy nie byłaby to bardziej efektywna droga do świętości?

Jasne, że z mojego, nie-kontemplacyjnego, niższego punktu widzenia.

2009-04-17 21:01 zukosa 0 14

...

zukosa

Twoje intencje i twój przekaz są jasne. To jest postawa, którą - po swojemu upraszczając - nazwałabym racjonalną. I pisząc o różnych poziomach komunikacji miałam na myśli to, że właśnie piszesz z porządku "rzeczy" ale nie z porządku "ducha". Jak zdaje się wszyscy się zgadzamy te porządki się nie wykluczają. W tym cyklu mowa jest jednak o duchu, o tym jak się kształtował i hartował. O tym, że człowiek miał wybór i wybrał Pocieszyciela. A mógł wybrać coś innego. W środku, w sobie, w życiu wewnętrznym. To jest "historia duszy". Zauważ, że Prowincjałka bardzo dużo mówi tu o swoich przemyśleniach - ale nie mówi, albo mówi oszczędnie o biegu wydarzeń. Jak (jeśli) będzie mowa o "rzeczach" to Twoje uwagi będą być może bardziej zasadne. A tutaj po prostu jest o czymś innym.

Wybacz, jeśli odebrałaś mój ton jako paternalistyczny :)))) Może faktycznie taki był. Dobrej nocy.

2009-04-17 23:36 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

zukosa

(z odrobinę innej perspektywy niż Hildegarda, choć sens chyba podobny)

Napisałaś/eś wcześniej:

@"Kto wie, może i po to nam dano ten zdumiewający i wspaniały potencjalnie dar, jakim jest ludzki mózg. Żeby podjąć decyzję o"...

Na ile rozumiem z tego, co się dzieje na tym blogu, to służy on właśnie temu, aby ktoś czytający te słowa, może nawet zupełnie anonimowo i bez odzewu, z powodu wstydu, podjął decyzję. A. pokazuje, że można, pomimo nieciekawej sytuacji rodzinnej, doświadczeń z pedofilem w dzieciństwie i problemów ze swoją seksualnością, jednak ją podjąć. To jest decyzja o trudnej walce ze złem w sobie. Tak się zaczyna świętość człowieka, taka "zwyczajna", dostępna każdemu i do której każdy jest wzywany. Jakim torem ona idzie dalej - nie nasza sprawa w to ingerować (coś narzucać), bo to już dzieje się między tym konkretnym człowiekiem a Bogiem. Można przecież całe życie poświęcić na akcje typu "wyciśnij łezkę i swój portfel", albo "zbierzmy 100tys podpisów", a i tak w końcu je przegrać, nawet nie zorientowawszy się na dobre o co chodziło.

2009-04-18 00:47 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

Hildegardo, napisałaś do Zukosa:

@Twoje intencje i twój przekaz są jasne.

Wydawały się takie, ale już nie są.

@To jest postawa, którą - po swojemu upraszczając - nazwałabym racjonalną.

Więc dlaczego Zukos nie odpowiada na bardzo racjonalne pytania SławkaP?

@I pisząc o różnych poziomach komunikacji miałam na myśli to, że właśnie piszesz z porządku "rzeczy" ale nie z porządku "ducha".

Zukos coraz bardziej pisze z "nieporządku rzeczy".

@Jak zdaje się wszyscy się zgadzamy te porządki ["rzeczy" i "ducha"] się nie wykluczają.

Zależy z jakim duchem mamy do czynienia.

---

A przecież nasz gość głupi nie jest...

2009-04-18 01:07 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

I jeszcze to:

Dlaczego Zukos chce, żebym świętość zdobywała zajmując się dziećmi alkoholików, a nie zboczeńcami, mimo, że jasno napisałam, że jestem zboczeńcem, a nie alkoholikiem? Boi się, czy co?...

2009-04-18 01:21 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjałko

Cóż, odważę się szczerze, nawet jeśli to będzie według Ciebie głupie, bolesne i nie na miejscu. Jest coś u A., co mnie razi - napiszę wprost: odczuwam jako formę pychy myślenie o sobie w kategoriach świętości. To, że każdy wezwany jest do świętości i że niektórzy starają się takimi być, albo że nawet faktycznie takimi bywają, nie może być powodem, by o sobie myśleć i mówić jako o człowieku świętym. Odczuwam takie myślenie o sobie jako pychę, grzech. A. tymczasem myśli: "Pokazać, że pomimo dewiacji seksualnych czy zaburzeń psychicznych, można być człowiekiem. I jeszcze więcej - być człowiekiem świętym."

Wierszem tak to skomentuję

- owoc pokory -

perła w posadzce

między cegłami świeci

temu który przyklęknie

pochyli głowę

I do Hildegardy oraz Sławka. Człowiek ma prawo się radować, ale nie ma prawa do szczęścia tu - na Ziemi. Dążenie do szczęścia doczesnego w jakiejkolwiek formie jest zawsze egoizmem, radość niekoniecznie. Buddyzm tym się różni m.in. od chrześcijaństwa, ze cały jego wysiłek ukierunkowany jest na przekonanie nas, że celem każdego człowieka jest uczynienie siebie szczęśliwym. To taka forma gnozy.

Barokowy poeta - Mikołaj Sęp Szarzyński w jednym ze swoich sonetów pisze: "Pokój szczęśliwość, ale bojowanie/ Byt nasz podniebny." Tu na Ziemi możliwa jest tylko walka ze złem, z grzechem, z naszym upadkiem. Rzeczywiste szczęście jest dostępne wyłącznie w Niebie. Ilekroć widzę szczęsliwych, tylekroć odczuwam to jako iluzję. Sekty pełne są "szczęśliwych". Zły w ten sposób kusi ludzi od początku swiata: chodźcie za mną, uczynię was szczęsliwymi.

Pozdrawiam.

2009-04-18 12:36 Kisiel 299 2808 zablokuj Imiona rzeczy.blog Kisiela andrzej11.salon24.pl

...

Kisielu,

Serdecznie dziękuję Ci za szczerość :)

Mam dwa pytania: 1. Czy Ty nie chcesz być święty? 2. Jeśli nie chcesz, to dlaczego?

---

I podaję dwa cytaty z Biblii:

«Mów do całej społeczności Izraelitów i powiedz im: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz! (Kpł 19,2)

A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je. (Mt 11, 12)

---

I jeszcze dwa komentarze: 1. Pragnąć świętości, to jeszcze nie to samo, co być świętym. 2. Pokora to widzenie rzeczy w prawdzie.

---

I jeszcze jeden cytat z mądrzejszych ode mnie:

Świętymi są wszyscy, którzy otrzymali sakramenty chrześcijańskiego wtajemniczenia. To oznacza, że wszyscy chrześcijanie są świętymi. Tak Nowy Testament nazywa wierzących w Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela (na przykład: Dz 9,13; 26,10; Rz 16,15; 1 Kor 16,1; 2 Kor 13,12; Ef 1,1; 6,18; Kol 1,2; Flm 7; Hbr 3,1; Jud 3; Ap 19,8 itd.). Św. Paweł w swoich listach zwraca się do świętych, którzy przebywają w jakimś miejscu, do świętych, którzy stanowią kościół lokalny: Rz 1,7; 2 Kor 1,1; Flp 1,1.

http://angelus.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=3509&Itemid=810

---

I pozdrowienia :)))

2009-04-18 13:08 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Szęście

Jednak będę się upierać: bywamy szczęśliwi :-) Ja bywam i to złudzenie całkiem mi się podoba, na przykład kiedy jadę na rowerze na targ albo kiedy idę z mężem do teatru.

Poczucie szczęścia u kresu - w samotności, chorobie, opuszczeniu też jest możliwe: wiąże się jednak z poczuciem, że wykorzystaliśmy nasze życie najlepiej, jak się dało.

2009-04-18 13:28 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

Kisielu,

Teraz dopiero zobaczyłam ten passus w Twojej notce: nie może być powodem, by o sobie myśleć i mówić jako o człowieku świętym. I przyznam, że nie rozumiem. W którym miejscu powiedziłam, że już jestem człowiekiem świętym (w znaczeniu świętości moralnej lub ontologicznej)?

Cytat, który podajesz:

A.tymczasem myśli: "Pokazać, że pomimo dewiacji seksualnych czy zaburzeń psychicznych, można być człowiekiem. I jeszcze więcej - być człowiekiem świętym."

jest programem życiowym. I co w nim złego? Bogu - na przykład - się spodobał.

---

I jeszcze jedno: o niebo wolę prawdziwą pychę od fałszywej pokory :))

2009-04-18 13:53 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

prowincjałko, hildegardo: Nie myśleć o sobie, nie mówić o sobie

Prowincjałka: "1. Czy Ty nie chcesz być święty? 2. Jeśli nie chcesz, to dlaczego?"

Hildegarda: "wolno nam - i pragnąć, i pisać o tym i mieć pewność"

Należy STARAĆ SIĘ postępować jak najlepiej i zbliżać się do Boga, natomiast czy wolno PRAGNĄĆ być świętym, mam wątpliwości. Idzie mi o hierarchię celów i o intencje. Nie chcę być świętym, bo nie chodzi mi o siebie, nie chcę niczego dla siebie. Z mojego punktu widzenia pragnienie świętości jest jednak w jakiejś mierze skoncentrowaniem się na sobie, a to co najmniej egocentryzm. Prawdziwa świętość jest samoogołoceniem, oddaniem siebie całkowitym Stwórcy i Jego stworzeniu. I w takim akcie nie mieści się PRAGNIENIE ŚWIĘTOŚCI, czy obnoszenie się z tym. Świętość pojawia się tu niejako "przy okazji", jest następstwem wyboru życia jako ścieżki do Boga. Dla świętego jego świętość jest bez znaczenia, liczy się Bóg i Jego dzieła, Jego stworzenia. Świętość to służba, w niej nie ma myślenia i mówienia o sobie. Oddaj się Bogu, zaufaj MU, powierz mu swoje życie i swoją wieczność, nie dbaj o to, jak o Tobie będą mówić, myśleć inni, ani nawet ty. Pokora, zaufanie i męstwo - się liczy. Tu - na Ziemi nagrodzą cię raczej "chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku". Na Aleksego leżącego pod progiem własnego domu służba przez lata pomyje wylewała i nigdy nie poskarżył się, nie uniósł. Gdy uznano go w pewnym miejscu za świętego, natychmiast oddalił się stamtąd. Święty jest anonimowy. Świat ponoć trwa dzięki dziesięciu sprawiedliwym, ale kim oni są, nie wie nikt oprócz Boga.

Na innym poziomie. Dlaczego u nas nie ma mężów stanu? Bo są wyłącznie ludzie ukierunkowani na karierę, błyszczenie, słupki poparcia, popularność, koryto - na samych siebie po prostu. Gdyby zaakceptowali funkcję polityka jako służbę, służbę ludziom, narodowi, państwu, wartościom, polityka nasza miałaby zupełnie inną jakość, a oni - politycy odzyskaliby szacunek, nawet jeśli podejmowaliby trudne i niepopularne decyzje.

Pozdrawiam.

I wracając do tytułu mojego wpisu: Nie myśleć o sobie, nie mówić o sobie, a jesli już to lekko, angdotycznie, to, co najistotniejse zostawić Bogu i tym nielicznym uważnym, którzy widzą bez słów.

2009-04-18 14:01 Kisiel 299 2808 zablokuj Imiona rzeczy.blog Kisiela andrzej11.salon24.pl

...

Kisielu,

@Nie chcę być świętym, bo nie chodzi mi o siebie, nie chcę niczego dla siebie.

No to jesteś już święty! Ja się dopiero staram :)

@Nie myśleć o sobie, nie mówić o sobie, a jesli już to lekko, angdotycznie, to, co najistotniejse zostawić Bogu i tym nielicznym uważnym, którzy widzą bez słów.

Tak, tu jest pewien problem: BLOG i otwartość moich wynurzeń... Moja decyzja, moje ryzyko. Bóg oceni :)

2009-04-18 14:37 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Aleksy i inni

Kisiel pisze: Na Aleksego [świetego] leżącego pod progiem własnego domu służba przez lata pomyje wylewała

A taki Franciszek Salezy (też święty, i jeszcze Doktor Kościoła) - na salonach brylował. I może czasami jakiś okruszek spadł mu na odzienie. I co: gorszy z niego święty? :)

2009-04-18 14:45 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

@Kisiel

Chyba wszystko zależy, co rozumiemy przez "bycie świętym". Jeśli wyłącznie uznanie przez ludzi za świętego - to Ty masz rację. Jeśli natomiast osiągnięcie ideału, to ja się z Tobą nie zgadzam.

Zmów, po raz kolejny wydaje mi się, że nie ma sprzeczności pomiędzy tym co piszesz, a tym, co pisze Prowincjałka :-) A w każdym razie - nie musi. Być może pokazanie tego, co się w człowieku dzieje, tej drogi, jaką idą myśli - jest aktem pokory, nie pychy.

A to pragnienie świętości, które było w Faustynie? Też byś uznał za wstydliwą przypadłość?

2009-04-18 14:47 hildegarda 20 366 zablokuj Blog. Wersja beta bez fleta hildegarda.salon24.pl

...

prowincjałko

1. "Nie chcę być świętym, bo nie chodzi mi o siebie, nie chcę niczego dla siebie"

Nie o sobie pisałem, lecz postulowałem do każdego z nas.

2. Niejeden święty, niejedna święta, prowadził/ła dzienniczek, ale raczej tego nie publikowali, co najwyżej dawali do wglądu najbardziej zaufanej osobie, np. swemu spowiednikowi.

3. Gdyby to, co piszesz, było mniej osobiste (bardziej zakamuflowane jako osobista historia), miałbym może mniejsze wątpliwości.

Czuję, że mnie niebawem pogonisz :) Znikam. Trochę radości mi się przyda, piękna wiosna, jadę nad wodę z przyjaciółmi.

2009-04-18 14:56 Kisiel 299 2808 zablokuj Imiona rzeczy.blog Kisiela andrzej11.salon24.pl

...

Kisielu,

@Czuję, że mnie niebawem pogonisz

Skoro to czujesz, to pewnie tak nie będzie ;))) Krytykujesz mnie, a nie pouczasz - to duża różnica :)

Ja właśnie wróciłam ze spaceru (piękna pogoda) i zabieram się (powoli) do kolejnej notki.

Pozdrawiam serdecznie :)

2009-04-18 18:01 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl

...

Hildegarda, Prowincjałka, Kisiel

W tej rozmowie wypadałoby chyba przypomnieć co to jest Łaska uświęcająca:

Łaską uświęcającą nazywamy tę łaskę Bożą, która duszę człowieka oczyszcza, uświęca, czyni ją piękną i podnosi nas do godności dzieci Bożych.

(e-katechizm: http://kosciol.wiara.pl/?grupa=6&art=1145646349&dzi=1145645165 )

oraz

KKK 2023 Łaska uświęcająca jest darem darmo danym, przez który Bóg obdarza nas swoim życiem wlanym przez Ducha Świętego do naszej duszy, by ją uleczyć z grzechu i uświęcić.

Mamy więc dwa znaczenia dla bycia świętym:

a) żyć w Łasce uświęcającej

b) zostać kanonizowanym

Osiągnąć tą pierwszą świętość (choćby aż 77 razy), a potem zachować ją do śmierci to zadanie każdego z nas.

2009-04-18 19:59 SławekP 12 1659 zablokuj Wiara i Rozum teista.salon24.pl

...

2009-04-19 10:57 prowincjałka 29 1948 zablokuj rzeczy drugie prowincjalka.salon24.pl